ลู่ซิงเฉินเปิดกระเป๋าสะพายเก็บของออกดู แล้วก็พบว่าของบางชิ้นในนั้นเรืองแสงขึ้นมา
อาหาร ไม้ เสื้อผ้าธรรมดา ผ้าขาว น้ำ... สรุปคือของที่เกี่ยวกับการกิน อยู่ แต่งตัว และการเดินทางถูกปลดล็อกหมดแล้ว
ฉันนี่ นับเป็นของพื้นฐานใช่ไหมนะ
แล้วต้องปลดล็อกอะไรดี?
ปลดล็อกน้ำ?
ที่นี่ก็มีน้ำอยู่ 5 ถัง ถังละ 10 ลิตร แค่จะขายก็ไม่ได้กำไรเท่าไร
ปลดล็อกเนื้อแกะเนื้อวัว? ไม่ต้องหรอก ของอย่างนี้ในทะเลทรายใช้แรงนิดหน่อยก็ได้มาแล้ว
เสื้อผ้า? ยิ่งไม่ต้อง ใช้บัตรปลดล็อกปลดล็อกเสื้อผ้าหนึ่งตัว? เสียเปล่าเกิน!
ใช่แล้ว ปลดล็อกแตงโมสิ!
แตงโมช่วยดับกระหาย แถมยังทำให้ท้องอิ่มได้ระดับหนึ่ง
ที่สำคัญที่สุด แตงโมของฉันเยอะชะมัด!
ก่อนมาที่ทะเลทราย เธอเก็บแตงโมมาแล้วหลายล็อตจากดินแดนสุขาวดีท้อดอก รวม ๆ ได้มากกว่าห้าพันผล!
กินไม่หมด จริง ๆ กินไม่หมด!
ลู่ซิงเฉินตัดสินใจปลดล็อกแตงโมทันที!
ปลดล็อกเสร็จ เธอรีบหยิบแตงโมผลโตออกมา อุ้มสองมือส่งให้อาจารย์ปาปู ยิ้มแฉ่งว่า "อาจารย์คะ เชิญทานแตงโมค่ะ!"
อาจารย์ปาปูลืมตาวาบ: "สวรรค์เลย เสี่ยวหลู่เธอเก่งจริง ๆ!"
เขาหยิบแตงโมขึ้นมา มือฟาดเบา ๆ หนึ่งที แตงโมก็แตกออกเป็นสองซีก อาจารย์ปาปูอุ้มครึ่งหนึ่งขึ้นมากรุบกรอบ ๆ กัดแทะอย่างเมามัน ยังไม่ลืมส่งอีกครึ่งให้ลู่ซิงเฉิน
แตงโมหนึ่งผลโตราวลูกบาสเกตบอล ลู่ซิงเฉินกินครึ่งหนึ่งไม่ไหว เธอกินแค่หนึ่งส่วนสี่
สองคนนั่งแทะแตงโมกันอยู่ตรงนั้น เซี่ยหยุนเฟยมองตาค้าง
เขาอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็เข้าใจ ลู่ซิงเฉินต้องได้บัตรปลดล็อกมาแน่นอน!