แล้วลู่ซิงเฉินก็แสร้งทำเป็นงัวเงีย พิงกางเขนของเต็นท์ลงไป
ยังงี้ เซี่ยหยุนเฟยถึงจะมีโอกาสได้พูด
หล่อนขมิบตาแน่นรอไปครู่ใหญ่ ก็เห็นจริง ๆ ว่าเซี่ยหยุนเฟยแอบแอบกระซิบบอกอะไรบางอย่าง
เซี่ยหยุนเฟยดีใจจริง ๆ !
ช่างดีใจเหลือเกิน แถมยังภาคภูมิใจสุด ๆ ไปเลย
ลู่ซิงเฉินอาศัยบารมีปาปูผู้เฒ่าอาละวาดยับไปเองแล้วยังไง? เขาโชคเหลือหล้า ดันเจอไฟแช็กตกอยู่ตรงหน้าโดยตรง!
ไม่ได้จากการฆ่าสัตว์ประหลาด ไม่ได้จากการเปิดกล่อง แค่ลู่ซิงเฉินเผลอไปครึ่งนาที ไฟแช็กก้อนนั้นก็ลอยมาเข้ามือเขาเอง
เซี่ยหยุนเฟยยืนยันได้เลยว่า ตัวเขาคือผู้ที่สวรรค์เลือกสรร!
คนเจ๋งที่สุดในโลก!
พอความฮึกเหิมพวงนี้พุ่งขึ้นมา เขาก็มองไม่เห็นค่าลู่ซิงเฉินอีกเลย
ช่วงนี้เขาทำตัวโฉดเงียบ ๆ ก็เลยมีคนฝากฝังตัวติดตามมากมาย เขาตั้งทีมขึ้นมาหนึ่งทีม ขึ้นเป็นหัวหน้า ตอนนี้ในกลุ่มแชทของทีม ลูกน้องกำลังเรียกหาเขาอยู่
"หัวหน้า พี่เซี่ย ช่องแชทมีคนด่าพี่ตลอดเลย ทำไงดี?"
"จริงด้วย มีคนบอกว่าพี่เป็นลูกน้องลู่ซิงเฉิน ไปได้ไง!"
"หัวหน้า ทำไมพี่ไม่ค่อยพูดอะไรเลยล่ะ ลูกน้องรอฟังคำสั่งอยู่"
"หัวหน้า พี่ถูกลู่ซิงเฉินควบคุมอยู่จริงเหรอ?"
เซี่ยหยุนเฟยก็คนหนึ่งที่เกรงใจหน้า เอ่ยขึ้นทันทีว่า "ไม่ใช่ เครื่องผมมีธุระ ค่อยมาหาพวกเจ้า!"
เขาภาคภูมิใจจนแทบจะบ้า ความลับว่ามีของล้ำค่าติดตัวแต่อวดไม่ได้นี่ทรมานชะมัด ยิ่งเขาเป็นคนชอบคุยโวอีกต่างหาก
สุดท้ายอดใจไม่ไหว เขาก็ยังแอบบอกใบ้ว่า "เครื่องผมได้ของวิเศษชิ้นหนึ่งมา พวกเจ้ารอดูเถอะ เครื่องผมจะพาพวกเจ้ากินดื่มกันสบาย!"
ลูกน้องคนหนึ่งตกใจ "หัวหน้า ของวิศษอะไรหรือ?"
……
ผ่านไปสิบกว่านาที ฉินอู๋ชวนตอบกลับมา "เสี่ยวหลู่ เซี่ยหยุนเฟยเหมือนจะได้เชื้อไฟมา เขายังคุยโวอีกว่าจะพาพวกนั้นดื่มเหล้ากินเนื้อกันคืนนี้เลย!"