[แส้อ่อนทั่วไป: ทรัพยากรที่ต้องใช้: หนังวัว X1, ไม้ X1, จะผลิตหรือไม่?]
ลู่ซิงเฉินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย อาวุธนี่ดูธรรมดาไปหน่อย
แต่ก็ไม่แปลก พวกเธอก็เหมือนยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น พิมพ์เขียวและทรัพยากรที่ได้ก็เป็นของขั้นต้น ใช้ได้ก็พอ
หลักๆ คือดูเลเวลหลังจากอัปเกรดแล้ว
เธอกด[ผลิต]
[ผลิตแส้อ่อนทั่วไปสำเร็จ วันนี้ชะตาฟ้าฟื้นฟ้าโชคเสริมพลัง แส้อ่อนทั่วไปอัปเกรดเป็นแส้อ่อนระดับกลาง!]
[วันนี้ชะตาโชคพุ่งฟ้า พรลาภเสริมพลัง แส้อ่อนระดับกลางอัปเกรดเป็นแส้อ่อนระดับสูง!]
หลังจากเลเวลอัปสองครั้ง แสงก็หายไป แส้ที่ม้วนเป็นกลุ่มก้อนปรากฏขึ้นบนแท่นผลิต
ลู่ซิงเฉินหยิบแส้อ่อนขึ้นมา
ด้ามแส้ยาวประมาณ 20 เซนติเมตร พันด้วยวัสดุคล้ายหนังวัวเป็นชั้นๆ ส่วนตัวแส้ยาวประมาณ 2 เมตร ถักด้วยหนังวัวอย่างแน่นหนา
โดยรวมเป็นสีน้ำตาลเข้ม
ลู่ซิงเฉินจับด้ามแส้ สะบัดแรงๆ "เพียะ!" เสียงคมกริบ แส้สะบัดเหมือนมังกรอสรพิษ ฟาดลงบนเป้าที่ไม่ไกลนัก เศษไม้กระเด็นออกมาเป็นแผ่นใหญ่
พลังทำลายใช้ได้เลย!
ลู่ซิงเฉินพอใจมาก ถ้ามีวิชาแส้ด้วยจะดีกว่านี้
ตอนนี้ทำได้แค่ฝึกมั่วๆ เอาเอง
เว่ยอิง: "ซิงเฉิน มันฝรั่งตุ๋นเนื้อท้องวัวได้หรือยัง?"
เว่ยอิงรอไม่ไหวแล้ว
ลู่ซิงเฉินเพิ่งนึกขึ้นได้ มัวแต่วุ่นผลิตแส้อ่อน เธอลืมแบ่งอาหารให้เว่ยหลินกับเว่ยอิง
เว่ยหลินกับเว่ยอิงส่งถ้วยไม้มาให้นานแล้ว รอจนตาละห้อย หิวท้องกิ่ว ตั้งตาคอยอาหารมื้อใหญ่
ลู่ซิงเฉินเร่งพลิกปลาหมึกที่ใกล้จะไหม้แล้วอย่างลุกลี้ลุกลน ตักเนื้อวัวตุ๋นมันฝรั่งใส่ถ้วยเล็กให้เว่ยอิง เว่ยหลิน และจงเฉียงคนละถ้วย แล้วถึงหยิบชามสแตนเลสของตัวเองออกมากินข้าว