หลังเจียงหลานจากไป หลินชิงเยว่ก็นั่งอยู่บนโซฟา ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
กฎของเมอร์ฟีกล่าวไว้ว่า ยิ่งคิดว่าเรื่องหนึ่งจะเกิดขึ้นมากเท่าไร เรื่องนั้นก็ยิ่งมีโอกาสเกิดขึ้นมากเท่านั้น
เธอมีลางสังหรณ์ว่า ตอนนี้เจียงหลานกำลังคิดเข้าข้างตัวเองอยู่ ระเบิดลูกนี้ต้องปะทุขึ้นแน่
อีกด้านหนึ่ง หลังออกจากบ้านเพื่อนสนิท เจียงหลานก็ขับรถกลับบ้าน
ห้องรับแขกมืดสนิท มีเพียงแสงไฟริบหรี่ส่องออกมาจากทางห้องทำงาน
ประตูห้องทำงานแง้มอยู่ เสิ่นเยี่ยนน่าจะยังไม่เข้านอน
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงคำพูดของหลินชิงเยว่ขึ้นมา “เธอควรสารภาพ บอกทุกอย่างให้ชัดเจน ทั้งต้นสายปลายเหตุ”
เจียงหลานเม้มริมฝีปากเบา ๆ รู้สึกอยากสารภาพขึ้นมา
แต่ตอนนี้สามีกำลังโกรธอยู่ ต่อให้สารภาพ เขาก็คงไม่ให้อภัยฉัน เผลอ ๆ จะยิ่งยืนกรานขอหย่าแน่นอน
นี่...ไม่ได้!
เธอส่ายหน้า สลัดความคิดนี้ทิ้ง
สามีก็แค่เข้าใจผิด รอจัดการเรื่องของลู่เหยียนจือเสร็จ เธอจะตัดขาดกับลู่เหยียนจือให้สิ้นเชิง
ถึงตอนนั้นพวกเขาก็จะกลับมาคืนดีกันได้!
คิดได้ดังนั้น เจียงหลานก็ถอนหายใจเบา ๆ แล้วเดินไปห้องน้ำ
ในห้องทำงาน
เสิ่นเยี่ยนจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ จนเจอข่าวที่ต้องการ
เป็นข่าวจากหนังสือพิมพ์ข่าวค่ำเฉิงตง รายงานว่าเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์บนถนนแห่งหนึ่ง หญิงสาวเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ส่วนรถที่ก่อเหตุหลบหนีไป ตำรวจประเมินเบื้องต้นว่าเป็นอุบัติเหตุจราจร
ภาพประกอบเป็นรูปถ่ายติดบัตร
เป็นผู้หญิงผีที่ตามเขามาตลอดบ่ายนั่นเอง