ดึกสงัด
บนถนนแทบไม่มีคน หนุ่มสาวกลุ่มนี้ล้อมเสิ่นเยี่ยนไว้ มุมปากยกยิ้มเยาะ
หญิงสาวที่เป็นหัวโจกไม่คิดว่าเสิ่นเยี่ยนจะใจแข็งขนาดนี้ แถมยังไม่เห็นแววหวาดกลัวในดวงตาเขาแม้แต่น้อย จึงเลิกคิ้วขึ้น «ลุง อารมณ์ร้อนใช่เล่นเลยนะ!»
ดูออกว่าหญิงสาวอายุยังน้อย รูปร่างบอบบางเอวคอดเรียว ขายาวตรง เหมือนแมวป่าสาวสุดเซ็กซี่
แต่ความงามนั้นกลับถูกเครื่องสำอางบนใบหน้าทำลายจนหมด
ทั้งที่อายุยังไม่มาก แต่ใบหน้าอันงดงามกลับถูกโบกเครื่องสำอางหนาเตอะ
เสิ่นเยี่ยนชูนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว น้ำเสียงเรียบเฉย «ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว หลบไป»
หญิงสาวไม่เพียงไม่หลบ กลับหัวเราะคิกคัก «อยากไปเหรอ? ได้สิ! ขอโทษฉัน แล้วเห่าหมาสองที ฉันจะปล่อยนายไป เป็นไง?»
คนอื่น ๆ พากันหัวเราะครืน
เสิ่นเยี่ยนมองอย่างเฉยเมย เงียบไปไม่กี่วินาที ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินจากไป
หญิงสาวออกมาหาเรื่องสนุก จะยอมปล่อยเขาไปได้ยังไง? เธอเชิดคางขึ้น หนุ่มวัยรุ่นสองคนที่อยู่ข้าง ๆ ก็รีบเข้ามาล้อมทันที
«พี่เชี่ยนบอกให้แกไปแล้วหรือไง?»
คนหนึ่งยื่นมือมาวางบนไหล่เสิ่นเยี่ยน พลางพูดเสียงเย็นชา
แต่ทว่า…
เขาไม่รู้เลยว่าในใจเสิ่นเยี่ยนมีไฟโหมอยู่แล้ว การกระทำนี้ไม่ต่างอะไรกับการเติมเชื้อไฟให้ลุกพรึ่บ
วินาทีต่อมา มือที่กดอยู่บนไหล่ถูกเขาคว้าบิดกลับ เสิ่นเยี่ยนหันขวับ ดวงตาเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียม!
