สวี่จ้าวมองเห็นความขมขื่นในแววตาของสวี่อี้ เธอเก็บรอยยิ้มลง น้ำเสียงหนักแน่น “เราค่อยๆ ไปทีละก้าว เอกสารและหนังสือเกี่ยวกับยากับยา ฉันจะช่วยเธอเก็บรวบรวมให้เอง”
บนดินแดนรกร้าง พลังคือทุกสิ่ง
ขอเพียงเธอแข็งแกร่งขึ้น สิ่งที่ต้องการทั้งหมดก็จะหาทางได้มา
คุณปู่คุณย่าตื่นแต่เช้า หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ ก็ออกไปซื้อเสบียงและเกลือดิบตั้งแต่เช้าตรู่
สวี่จ้าวลงจากชั้นบนจะออกไปข้างนอก พอดีเจอคุณปู่คุณย่าสะพายกระบุงกลับมา
เธอวิ่งเข้าไปช่วยคุณปู่คุณย่าถือของ ปากก็พร่ำบ่น “เยอะแยะขนาดนี้! ออกไปก็ไม่รู้จักเรียกพี่ชายให้ไปช่วย”
คุณย่าหลีอวิ๋นตั่ว ยื่นของสองห่อที่หนักอึ้งในมือไปให้สวี่จ้าว รอยย่นที่หางตาระบายเป็นรอยยิ้ม “ไม่เป็นไร ฉันกับคุณปู่ร่างกายยังแข็งแรง ของแค่นี้เราสองคนก็ถือไหว”
สวี่จ้าวส่งคุณปู่คุณย่ากลับบ้าน แล้วก็ออกไปข้างนอกอีกครั้ง
เวลานี้ ร้านค้าทั้งในเมืองชั้นนอกและเมืองชั้นในเปิดทำการกันหมดแล้ว
สวี่จ้าวหยิบสเกตบอร์ดไฟฟ้าออกมา ขับมุ่งหน้าไปยังเมืองชั้นใน ตั้งใจจะไปถามร้านยาหลายๆ ร้าน เพื่อสำรวจราคาตลาด
แต้มในมือเธอเหลือไม่มากแล้ว ต้องรีบหาแต้มเพิ่ม
สเกตบอร์ดไฟฟ้าวิ่งไปบนถนนเรียบของเมืองชั้นนอก สองข้างทางมีร้านค้าและแผงลอยเรียงราย
เมื่อผ่านโรงเรียนเมืองชั้นนอก สวี่จ้าวได้ยินเสียงอ่านหนังสือดังลอดกำแพงออกมา ก็นึกถึงวันที่เคยเรียนหนังสือที่นี่
สวี่จ้าวและพี่ชายสวี่อี้ต่างเคยเรียนหนังสือ มีเพียงสวี่อวิ้น น้องสาวคนเล็กของบ้าน ที่ไม่เคยได้เรียนหนังสือเลย