ครั้งนี้นอกจากไข่นมแล้ว สวี่จ้าวยังซื้อจูจูบากลายพันธุ์ห้าจินกับผ้าห่มนวมอีกห้าผืน
สวี่จ้าวเก็บของที่ซื้อมาทั้งหมดเข้าไปในมิติส่วนตัว แล้วหยิบสเก็ตบอร์ดไฟฟ้าออกมาปั่นกลับบ้าน
เกือบทั้งเช้าหมดไปกับการเดินทาง เธอเลยตัดสินใจกลับมากินข้าวเที่ยงที่บ้านก่อน แล้วค่อยไปเก็บของที่เขตชั้นหนึ่ง
พอถึงบ้าน ปู่ย่ากำลังนั่งดองผักป่ากลายพันธุ์อยู่ที่โต๊ะในห้องนั่งเล่น ส่วนสวี่อวิ้น น้องสาว กำลังช่วยล้างผักในครัว
เห็นสวี่จ้าวกลับมาเร็วกว่าปกติ ทุกคนในบ้านแปลกใจไม่น้อย ย่าหลีอวิ๋นตั่วเป็นคนแรกที่เอ่ยถามขึ้น “วันนี้กลับมาทำไมเช้าจัง”
“เช้านี้ฉันไม่ได้ไปเขตชั้นหนึ่ง ไปเมืองชั้นในขายสมุนไพรหมดแล้วต่างหาก” สวี่จ้าวพูดพลางรินน้ำให้ตัวเองแก้วหนึ่ง
เป็นน้ำต้มรากเหล็กรสขมจางๆ รากเหล็กแค่ชิ้นเล็กๆ ชิ้นเดียวก็ต้มได้น้ำเต็มหม้อใหญ่
ตั้งแต่รู้ว่าน้ำต้มรากเหล็กบำรุงร่างกาย หลีอวิ๋นตั่วก็ตั้งใจจะต้มให้ทุกวัน แม้กระทั่งกระบอกไม้ไผ่ที่สวี่จ้าวเก็บไว้ในมิติส่วนตัวก็เต็มไปด้วยน้ำต้มรากเหล็กนี้
“กลับมาพอดี กลางวันนี้ย่าจะตุ๋นเนื้อกระต่ายให้กิน” หลีอวิ๋นตั่วลงมือดองผักเร็วขึ้น พลางหันไปบอกสามี “รีบหน่อย อีกเดี๋ยวเราจะได้เตรียมทำกับข้าวกัน”
สวี่กั่งรับคำอย่างว่าง่าย “รู้แล้ว”
สวี่จ้าวเอาของที่ซื้อมาวันนี้ออกจากมิติส่วนตัว
ไข่นมวางกองกับพื้น หลีอวิ๋นตั่วเห็นก็วางมือทันที รีบเดินไปเก็บไข่นมเข้าตู้ พร้อมบ่นพึมพำ “ของมีค่าหายากขนาดนี้ วางกับพื้นได้ยังไง”