เฉิงเหยียนกับโจวเยี่ยนกำลังออกล่าสัตว์อยู่ข้างนอก พอได้รับข่าว ทั้งคู่ก็ไม่สนแล้วว่ารถบรรทุกจะบรรทุกของที่ล่ามาได้เต็มหรือไม่ พอฟ้าสางในวันถัดมา พวกเขาก็นำทีมเดินทางกลับเขตปลอดภัยทันที
เซี่ยซูหลานรีบส่งมอบงานในมือให้ฟางหนิงเป็นอย่างแรก เตรียมพร้อมออกเดินทางไปกับหัวหน้ากลุ่มได้ทุกเมื่อ
กลุ่มนักล่าย้ายไปตั้งฐานแห่งใหม่ และยังมีคนถือปืนเฝ้าอยู่ตรงทางเข้า แม่แท้ ๆ ของเซี่ยซูหลานจึงแทบไม่ได้มารบกวนเธอที่ฐานในช่วงนี้
เพราะทุกครั้งที่มา เธอต้องรออยู่ด้านนอก เข้าไปไม่ได้ก็ยังต้องรอจนกว่าเซี่ยซูหลานจะเลิกงาน
ยิ่งอากาศร้อนขึ้นทุกวัน หม่าซิ่วอวิ๋นที่ตรากตรำทำงานมาหลายปี ร่างกายก็ไม่แข็งแรงอยู่แล้ว ย่อมทนไม่ไหว
พ่อแท้ ๆ ของฟางหนิงเคยมาที่ฐานเพื่อหาเรื่องเธอครั้งหนึ่ง
แต่หลังจากถูกจับตัวกลับไปครั้งนั้น ฟางหนิงก็ไม่ออกจากฐานอีกเลย
พ่อฟางตะโกนด่าทออยู่หน้าทางเข้าฐาน สิ่งที่ตอบรับเขาคือปากกระบอกปืนสีดำสองกระบอก
แค่ถูกขู่เช่นนี้ พ่อฟางก็ไม่กล้ามาหาคนที่ฐานอีก
เพราะหากยังตะโกนโวยวายอยู่หน้าทางเข้า เขาอาจถูกยิงตายจริง ๆ
กลุ่มนักล่าฆ่าคนธรรมดาที่มาหาเรื่องถึงหน้าประตู อย่างมากก็แค่ชดใช้แต้มเล็กน้อย พ่อฟางที่ผ่านชีวิตมาจนป่านนี้ย่อมเข้าใจดี
แม้แต่ผู้มีพลังพิเศษที่ฆ่าคนธรรมดาในเขตเมือง หากชดใช้แต้มได้มากพอ ก็ไม่ต้องไปใช้แรงงานแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกลุ่มนักล่าที่ช่วยเพิ่มรายได้ภาษีให้เขตปลอดภัย
ทีมของเฉิงเหยียนกับโจวเยี่ยนกลับถึงเขตปลอดภัย ใช้เวลาสองวันเปลี่ยนเสบียงที่นำกลับมาเป็นเงิน แล้วแบ่งส่วนแบ่งจากการขายให้สมาชิกในทีม
วันถัดมา สมาชิกจากทั้งสามทีมมารวมตัวกันครบ ยกเว้นคนที่บาดเจ็บสาหัสจากภารกิจคราวก่อน ทุกคนออกเดินทางไปป่าหญ้าริมฝั่งตั้งแต่เช้า
ครั้งนี้มีรถดัดแปลงที่มุ่งหน้าไปป่าหญ้าริมฝั่งทั้งหมดเจ็ดคัน มากกว่าคราวก่อนสองคัน เป็นรถบ้านแบบห้องพัก
ถึงกลางวันในป่าจะค่อนข้างร้อน แต่กลางคืนยังเย็นสบาย กางเต็นท์นอนกลางแจ้งได้ จึงไม่จำเป็นต้องใช้รถบ้านแบบห้องพัก รถทั้งสามคันเอาไว้บรรทุกเสบียงได้
ขบวนรถแล่นจากเช้าจนถึงเย็น ก่อนจะถึงป่าหญ้าริมฝั่งอย่างราบรื่น