โจวเยี่ยนก้มหน้าลง แผ่นหลังเหยียดตรงตึง เขาพูดแก้ตัวไม่ออกแม้แต่คำเดียว
ออกไปล่าสัตว์นอกฐาน ชีวิตกับความตายไม่แน่นอน ทุกคนเข้าใจเหตุผลข้อนี้ดี แต่เมื่อเกิดกับพ่อแม่ที่เพิ่งสูญเสียลูกชาย เหตุผลทั้งหลายกลับฟังดูเลื่อนลอยและโหดร้าย
ทำได้เพียงทำทุกอย่างที่พอจะทำได้ อย่างน้อยก็จะได้ไม่รู้สึกละอายใจ
เธอก้าวไปข้างหน้า ยืนตรงหน้าชายวัยกลางคน น้ำเสียงหนักแน่น “สถานการณ์ในป่าหญ้าริมฝั่งเปลี่ยนไปกะทันหัน แคมป์ถูกฝูงหมาป่ากลายพันธุ์โจมตี ราชาหมาป่าเป็นหมาป่ากลายพันธุ์ระดับหก
ผู้มีพลังพิเศษระดับสูงในทีมพยายามปกป้องสมาชิกอย่างเต็มที่แล้ว แต่...”
สวี่จ้าวหยุดพูด ก่อนเปลี่ยนเรื่อง “ทรัพยากรทั้งหมดจากการล่าครั้งนี้คำนวณเสร็จแล้ว ส่วนแบ่งรายได้จากแต้มของเสี่ยวซูจะโอนให้พวกคุณทั้งสองคนซึ่งเป็นผู้ใหญ่ในครอบครัว นอกจากนี้กลุ่มเราจะชดเชยเงินสงเคราะห์ให้อีก 1,000,000 แต้ม”
ในเขตปลอดภัย มีกลุ่มนักล่าไม่กี่กลุ่มที่จ่ายเงินสงเคราะห์ให้สมาชิกทีมล่าสัตว์ที่เสียชีวิต
บางครั้งกลุ่มนักล่าขนาดใหญ่ก็จ่ายเช่นกัน แต่ต้องเป็นกรณีที่สมาชิกผู้เสียชีวิตสร้างคุณูปการสำคัญให้กลุ่ม และครอบครัวมีฐานะดี ทั้งยังมีผู้มีพลังพิเศษคนอื่นในบ้านเป็นคนตัดสินใจ จึงจะยอมยกเว้นกฎจ่ายเงินสงเคราะห์ให้
ก่อนเข้าร่วมกลุ่มนักล่าอย่างเป็นทางการและลงทะเบียนในระบบหลังบ้านของกลุ่ม ข้อควรรู้ก่อนเข้าร่วมจะถูกส่งไปยังกำไลข้อมือส่วนตัว สมาชิกทุกคนต้องอ่านให้เรียบร้อย แล้วกดยืนยันบนกำไลข้อมือ จึงจะลงทะเบียนในระบบหลังบ้านของกลุ่มนักล่าได้อย่างเป็นทางการ
“ฉันขอแค่ให้ลูกปลอดภัย ฉันขอแค่ให้ลูกปลอดภัย ฮือ...” หญิงวัยกลางคนทรุดนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียงหาม ตัวสั่นไปทั้งร่าง
เด็กชายตัวเล็กอายุไม่ถึงห้าขวบเดินออกมาจากในบ้าน เห็นภาพในลานแล้วก็วิ่งเข้าไปซุกในอ้อมแขนหญิงคนนั้น
เมื่อเห็นผู้ใหญ่สองคนกับเด็กอีกหนึ่งคนในลาน สวี่จ้าวก็ใจอ่อนขึ้นมา เธอเตือนว่า “คุณป้า คุณลุง ช่วงนี้สัตว์กลายพันธุ์ในเขตชั้นสามเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างกะทันหัน ทีมล่าสัตว์หลายทีมขาดการติดต่อกันทั้งทีมแล้ว