วันรุ่งขึ้น เผยเยวี่ยหนิงตื่นก่อนพระอาทิตย์ขึ้น
เพราะไม่มีโทรศัพท์และไม่มีนิยายให้อ่าน ทำเอาช่วงกลางคืนไม่มีกิจกรรมบันเทิงอะไรเลย เขาจึงเข้านอนแต่หัวค่ำ
เกาเกายังหลับอยู่
นางขดตัวเป็นก้อนสีทอง ปีกห่อหุ้มตัวมิดชิด นอนบนหมอนส่งเสียงกรนเบาๆ
เผยเยวี่ยหนิงไม่กล้าเรียกนาง เขาจึงลงจากเตียงอย่างเบามือ เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วผลักประตูออกไป
ทางเดินในบ้านว่างเปล่า เหล่าคนรับใช้ยังไม่ได้เริ่มทำงาน แสงไฟจากเชิงเทียนผนังสั่นไหวเล็กน้อยในสายลมยามเช้า
เขายืดเส้นยืดสาย แล้วเดินเข้าไปในครัว ปลดแขนเสื้อขึ้น เตรียมแป้งโด
การทำขนมดอกกุหลาบค่อนข้างยุ่งยากเล็กน้อย แต่ไม่ยากเลย
อย่างแรก เตรียมแป้งน้ำมันชั้นนอกหนึ่งส่วน แป้งน้ำมันแห้งหนึ่งส่วน
เขาร่อนแป้งอย่างชำนาญ หั่นเนยเป็นชิ้นๆ
โดยเฉพาะอัตราส่วนน้ำตาลกับน้ำ ห้ามผิดแม้แต่นิดเดียว มิฉะนั้นรสชาติจะลดลงอย่างมากแน่นอน
เขานวดแป้งสองชนิดแยกกัน ปิดด้วยผ้าชุบน้ำแล้วพักไว้ข้างๆ
สิ่งเหล่านี้เขาทำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนในชาติก่อน หลับตาก็ไม่พลาด
พอมีเวลาว่าง เผยเยวี่ยหนิงปิดประตูครัว เดินข้ามระเบียงยาวไปยังสวนหลังบ้าน
หมอกยามเช้ายังไม่จางหาย พื้นหินเปียกชื้น อากาศมีกลิ่นดินและหญ้าสดปะปนกัน
กุหลาบโรเดสที่อยู่ลึกสุดในสวนกำลังบานสะพรั่งพอดี
สีสันสดใสสะดุดตา กลีบดอกในแมกไม้เขียวขจีเปี่ยมไปด้วยหยดน้ำค้าง หอมหวนอบอวล
เผยเยวี่ยหนิงได้กลิ่นดอกไม้ อารมณ์ดีขึ้นไม่น้อย
เขาย่อตัวลงอย่างใจเย็น เริ่มเด็ดดอกตูม
กุหลาบที่ใช้ทำขนมควรเป็นดอกที่แก่เต็มที่ กลีบหนา เพราะมีกลิ่นหอมเข้มข้นที่สุด ทำออกมาแล้วรสชาติก็ดีที่สุดด้วย