การที่เสานั่วกลับมาพร้อมกับคาบขากวางเรนเดียร์ ทำให้ทุกคนในห้องไลฟ์สดต่างตะลึงงัน
[พระเจ้า ถึงแม้ไคล์จะเป็นทรราชมาตลอด แต่ครั้งนี้ฉันก็อดสงสารเขาไม่ได้จริง ๆ]
[น่าสงสาร เขาเพิ่งจะรู้จักรักแรกก็โดนหลอกกินหลอกใช้เสียแล้ว]
[แต่ยเย่หนูน้อยน่ารักมาก กลับมาคาบขากวางก็ยังน่ารัก ฉันอยากดูเรื่องราวของยเย่ต่อไปอีกจัง]
[อยากดูยเย่ +1]
[+2]
...
แววตาของไคล์เผยความอาฆาตเย็นชา แต่เขาไม่ไล่ตามไป กลับหันหลังอย่างรวดเร็ว
ในอากาศหนาวเหน็บ กลิ่นอายของสายพันธุ์เดียวกันที่แผดเผาเข้ามา และยิ่งใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ
[อย่าพูดถึงยเย่เลย จ้าวหมาป่ากับหมาป่าตัวเมียมาถึงแล้ว! แล้วก็มีสมาชิกฝูงอีกมากมาย]
[ฉันว่า พวกมันต้องคิดจะไล่ไคล์แน่ ๆ]
[ใช่แล้ว จ้าวหมาป่าแก่ลงทุกวัน ยิ่งดุร้ายมากขึ้นเรื่อย ๆ ไล่หมาไฟหนุ่ม ๆ ออกไปหลายตัวแล้ว]
[จ้าวหมาป่าเริ่มกลัวแล้ว]
ไคล์จ้องมองทิศทางที่กลิ่นอายมา ด้วยสายตาเย็นชา แต่ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นแม้เพียงนิด
หากพูดถึงฝีมือเพียงอย่างเดียว จ้าวหมาป่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอีกต่อไป แต่น่าเสียดายที่รอบกายมันมีหมาป่ามากมายคอยล้อมรอบอยู่เสมอ
ไม่เช่นนั้น ไคล์คงฆ่ามันไปนานแล้ว และโค่นมันจากตำแหน่งจ้าวหมาป่า
ก่อนหน้านี้ จ้าวหมาป่าได้ร่วมมือกับเหล่าบริวารรอบข้าง ไล่พี่น้องของไคล์ออกจากฝูงทีละคน เพราะกลัวว่าพวกมันจะรวมตัวกันก่อการกบฏ
ไม่นาน จ้าวหมาป่าก็มาถึง มันเป็นหมาป่าสีเทาน้ำตาลสายพันธุ์อเมริกาเหนือ ร่างสูงใหญ่ หูข้างหนึ่งขาดเพราะการต่อสู้