ไม่นานเสานั่วก็ว่ายขึ้นมาถึงผิวน้ำ ลมทะเลที่คิดถึงนักพัดต้องกาย ทำให้นางมีความสุข ว่ายวนเป็นวงกลมอยู่บนผิวน้ำ
"ซู่ๆๆ"
ไคล์ ไคล์ เจ้าโตขนาดนี้เคยขึ้นฝั่งบ้างหรือไม่?
ไคล์คงไม่อาจตอบได้ มีแต่เพียงอยู่ข้างๆ จ้องมองนางไม่กะพริบตา คอยปกป้องนางอยู่ตลอด
เสานั่วว่ายน้ำไม่นานก็เหนื่อย คว้าแขนหนวดของไคล์ไว้แน่น ห้อยตัวอยู่บนนั้นอย่างเอนเอียง
"ซู่ๆๆ"
ข้าเป็นอะไรไปหรือไม่เนี่ย ทำไมเหนื่อยง่ายขนาดนี้ แต่ก่อนข้าเล่นได้นานมากเลยนะ
เสานั่วรู้สึกจนปัญญา
ไคล์ไม่รู้ว่าจะฟังรู้เรื่องหรือไม่ หัวโตๆ ของมันเข้าไปใกล้หัวน้อยๆ ของนาง แล้วเบาๆ ถูไถ
"ซู่ๆๆ"
พวกเราไปหาแคร็กก์กันเถอะ!
ทะเลกว้างใหญ่ จะพบกับแคร็กก์หรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง
ไคล์พยักหน้า พาเสานั่วมุ่งหน้าไปทางเรือสำรวจ มันพอจะสัมผัสได้ว่าเรือสำรวจอยู่ที่ไหน
ความเร็วของไคล์รวดเร็วยิ่งนัก ไม่นานเสานั่วก็มองเห็นเรือที่คุ้นตา รวมถึงสองคนที่คุ้นตาบนดาดฟ้า
คือแคร็กก์กับเอเวิน พวกเขามาจริงๆ ด้วย
เมื่อครู่เสานั่วยังรู้สึกเหนื่อยอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับไม่รู้สึกอีกต่อไป ดีใจจนโบกหนวดไปทางพวกเขาอย่างสุดแรง
"ซู่ๆๆ"
สวัสดีเจ้าค่ะ ได้พบกันอีกแล้ว
เอเวินยังอยู่บนดาดฟ้า โบกมือเรียกเสานั่วอย่างสุดชีวิต ท่าทางดูซื่อบื้อไปหน่อย จริงๆ แล้วเอเวินเป็นหนุ่มผิวขาวสะอาด ร่างสูงใหญ่ ค่อนข้างหล่อเหลาคนหนึ่งทีเดียว
แต่เขาออกกล้องน้อยมาก มีเพียงตอนที่เสานั่วมาหาเขาเล่นเท่านั้น ถึงจะได้ถูกถ่ายติดบ้างเป็นครั้งคราว