“ฟู่ ๆ ๆ”
ไคล์ ไคล์ ฉันร้อนจัง
เสานั่วนอนคว่ำอยู่บนทองคำแท่งในตะกร้า อยากจะแนบตัวปลาหมึกทั้งตัวติดกับมันเหลือเกิน
ภูเขาไฟใต้สมุทรร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ปลาหมึกอย่างเธอใกล้จะถูกย่างสุกแล้ว มีเพียงบนทองคำแท่งที่ช่วยลดอุณหภูมิได้บ้าง
ตั้งแต่กลับมาจากป่าสาหร่ายคราวก่อน พวกเขาก็อาศัยอยู่ในรังบนภูเขาไฟใต้ทะเลลึกต่ออีกเกือบสี่เดือน รวมกันแล้วก็ครึ่งปีแล้ว
ครึ่งปีนี้ นอกจากช่วงแรกที่มีเรื่องกระทบกระทั่งเล็กน้อย หลังจากนั้นก็มีแต่ความสุขหวานชื่น
เสานั่วชอบชีวิตแบบนี้มาก ไม่ต้องไปทำงาน ลืมตาตื่นมาก็กินดื่มเล่นสนุก
แต่ช่วงนี้ อุณหภูมิพุ่งสูงอย่างกะทันหัน บริเวณใกล้ภูเขาไฟใต้สมุทรแทบจะเหมือนน้ำเดือด
เธอรู้สึกว่าถ้าอยู่ต่ออีกไม่กี่วัน เธอต้องสุกแน่ ๆ
ไคล์อยู่ข้าง ๆ มองนั่วหน่วนที่ทรมานด้วยความสงสารเหลือเกิน หนวดอ่อนนุ่มของเขาลูบไล้ร่างเธอเบา ๆ
ร่างกายของเขาทนความร้อนได้ แต่นั่วหน่วนไม่ไหว เขามองน้ำทะเลมืดมิดด้านนอกแล้วตัดสินใจ
ไคล์ใช้หนวดม้วนตะกร้า พร้อมกับเสานั่วที่นอนคว่ำอยู่บนนั้น แล้วหันหลังออกจากรังไปโดยไม่ลังเล
เสานั่วหยุดโตมาตั้งแต่ครึ่งปีก่อน ตัวเธอใหญ่กว่าตะกร้าเพียงเล็กน้อย ร่างส่วนใหญ่อยู่บนทองคำแท่ง หนวดเล็ก ๆ สองสามเส้นยื่นออกนอกตะกร้า ม้วนงอห้อยลงมา
เห็นไคล์ว่ายขึ้นไปด้านบน เสานั่วก็เข้าใจขึ้นมาทันที
ไคล์จะพาเธอออกไปจากที่นี่แล้ว
เสานั่วหันกลับไปมองรังบนภูเขาไฟที่ซ่อนอยู่ แล้วใช้หนวดเล็ก ๆ โบกมือ
ไว้เจอกันใหม่ฤดูหนาวหน้านะ
ตอนนี้ถึงฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่นที่สุดแล้ว ได้เวลาออกไปดูโลกข้างนอกสักที