มองส่งพวกเขาจากไป เสานั่วนอนซบอยู่บนหัวของไคล์ คิดในใจว่า ต่อไปคงไม่ได้ขึ้นมาหาพวกเขาที่ผิวน้ำเล่นอีกแล้ว
กินลูกชิ้นกุ้งที่เอเวินทำก็ไม่ได้อีกแล้ว
อย่างน้อยปีนี้ก็ไม่ได้แน่
ระหว่างทางกลับ เสานั่วรู้สึกห่อเหี่ยวเล็กน้อย ไคล์เงียบๆ เคียงข้างอยู่เป็นเพื่อน
ตอนแรกเสานั่วยังคงหดหู่ แต่พอระหว่างทางเห็นหมึกยักษ์ตัวเมียตัวหนึ่งว่ายเข้ามา เธอก็ตื่นตระหนกขึ้นมาทันที
เสานั่วยังจำได้ไม่ลืม แคร็กก์เคยบอกว่า หมึกยักษ์เพศผู้หลังจากผสมพันธุ์แล้วจะไม่กินไม่ดื่ม และค่อยๆ หมดอายุขัยไปเอง
เธอรีบจ้องมองไคล์ แต่เสียดายที่เธอนอนอยู่บนหัวของไคล์ มองไม่เห็นสีหน้าหรือท่าทางของเขา
"ฟ่อๆๆ"
รีบไปกันเถอะ อย่าไปมองมันเด็ดขาด
เสียดายที่ไคล์ไม่ได้ยินที่เธอพูดอะไร มีแต่ดำน้ำลงไปเรื่อยๆ
พอเห็นหมึกยักษ์ตัวเมียว่ายเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ เสานั่วในใจไม่พอใจเป็นอย่างมาก
"ฟ่อๆๆๆๆๆ"
รีบไปรีบไป อย่ามองมันอย่ามองมัน รีบไปกันเถอะ!
ตอนนี้ก็ถึงช่วงท้ายของฤดูผสมพันธุ์แล้ว หมึกยักษ์ส่วนใหญ่ผสมพันธุ์เสร็จสิ้น ตัวเมียที่คล่องแคล่วบางตัววางไข่ไปแล้วด้วยซ้ำ
พวกเขามาที่อ่าวน้ำตื้นได้สองเดือนกว่าแล้ว ไคล์อดทนอีกหน่อยก็ผ่านไปได้
เสานั่วมุ่งความสนใจทั้งหมดไปยังหมึกยักษ์ตัวเมียตัวที่ว่ายเข้ามาใกล้
นั่นคือปลาหมึกสีเหลืองอ่อนทั้งตัว เมื่อเทียบกับหมึกตัวเมียทั่วไปแล้วดูอ้วนเทอะทะผิดปกติ เวลาว่ายน้ำแผ่กลิ่นอายขุ่นมัว
นางถึงขั้นเป็นฝ่ายโบกหนวดก่อน ส่งสัญญาณหยั่งเชิงไปทางไคล์
[!!! เป็นปลาหมึกตัวใหม่อีกแล้ว! ทำไมดูเหมือนจะมาปิ๊งไคล์อีกคนล่ะ? ไคล์เป็นปีศาจเสน่ห์อะไรกันเนี่ย?]