ปล่อยปากได้แล้ว! ขนาดตัวเราไม่เข้ากันนะ!

ตอนที่ 21 หมึกน้อยฟ้าน้ำเงิน

6 นาที· 1.4K คำ

สายตาของไคล์จับจ้องไปที่นั่วหน่วนไม่ละสายตา

เขากลัวว่านางจะปฏิเสธเขา แม้รอบกายของเขาจะไม่มีคู่แข่งอื่นใด

แม้ปลาหมึกน้อยจะไม่ใช่พวกพ้องเผ่าพันธุ์เดียวกับเขา แม้ปลาหมึกน้อยจะเพิ่งโตเต็มวัย แม้ปลาหมึกน้อยจะไม่ได้มองเขาเป็นคู่ครอง...

แต่ไคล์รู้ดีว่าตนไม่อาจห่างจากนางได้ และยิ่งทนไม่ได้ที่นางจะไปอยู่กับปลาหมึกตัวอื่น

ความปรารถนา ความโศกเศร้า ความหวาดกลัว และความสุขของเขา ล้วนเกิดขึ้นเพราะปลาหมึกน้อยเพียงเท่านั้น

เสานั่วพบว่าลีลาการเต้นหาคู่ของไคล์งดงามเป็นพิเศษ ยิ่งเพราะสีลำตัวของเขาเป็นสีแดงเข้ม ส่องประกายวาบหวามทั้งอันตรายและน่าหลงใหล

แต่ต่อให้งดงามเพียงใด เสานั่วก็ไม่เคยคิดว่าไคล์จะมีวันเต้นให้ตนดู

เมื่อไม่นานมานี้ ตัวเองยังคิดว่าไคล์เป็นแม่เสียด้วยซ้ำ

ภายหลังถึงรู้ว่าเป็นความเข้าใจผิด แต่ก็ถือว่าไคล์เป็นเพื่อน เป็นคนในครอบครัว ไม่เคยมีความคิดเช่นนั้นเลย

อีกทั้งขนาดตัวของนางกับเขาแตกต่างกันมากมายขนาดนี้ แทบเป็นไปไม่ได้เลย

สมองของเสานั่วหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว คิดหาทางที่จะปฏิเสธไคล์โดยไม่ทำลายความสัมพันธ์ของทั้งคู่

เสานั่วทุกข์ใจยิ่งนัก คิดหาทางไม่ออก ไคล์ขวางปากรังอยู่ นางออกไปไม่ได้ เสานั่วจึงหลบไปอยู่ที่มุมหนึ่งทันที

รีบขุดทรายอย่างรวดเร็ว ฝังตัวทั้งตัวลงไปแสร้งทำเป็นตาย

การเต้นหาคู่อันเร่าร้อน เมื่อไร้ผู้ชม ไคล์ก็ค่อยๆ หยุดลง สีบนผิวลำตัวเริ่มคงที่ เขาจ้องไปที่ทรายกองเล็กๆ ที่นูนขึ้นมาตรงมุมหนึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป