เมื่อเห็นไคล์ม้วนตัวเสานั่วออกจากรัง ห้องไลฟ์สดก็เดือดพล่านอีกครั้ง
[ช่วยไม่ได้นะ เมื่อกี้ไคล์จะพานั่วหน่วนไปอ่าวน้ำตื้นจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?!]
[ไม่น่าจะใช่ พาเด็กไปดูตัวแบบนี้มัน nonsense ชัด ๆ]
[ใครว่าเป็นเด็กกัน ไหนบอกว่าไคล์แค่จะไปดูเฉย ๆ แต่นั่วหน่วนต่างหากที่เป็นคนสำคัญของเขาจริง ๆ]
[ใช่ ๆ นั่วหน่วนอายุห้าหกเดือนแล้ว เธอโตเต็มวัยแล้ว เหลืออีกไม่กี่เดือนก็จะเป็นผู้ใหญ่]
[แต่ว่า ถึงจะโตเต็มวัยก็เถอะ พวกเขาไม่ใช่สายพันธุ์เดียวกันนะ...]
น่าเสียดาย ข้อความวิ่งนี้ถูกกลบหายไปในไม่ช้า
ตั้งแต่ตอนที่ไคล์หันกลับมาเพื่อนั่วหน่วน ห้องไลฟ์สดก็มีแฟนคลับคู่มากขึ้น
ปกติแล้วพวกเขาจะแอบดูเงียบ ๆ แต่พอถึงจังหวะแบบนี้ก็จะตื่นเต้นเหมือนถูกฉีดยา แต่ก็ยังเป็นส่วนน้อย คนอื่น ๆ ในห้องไลฟ์สดก็ไม่สนใจพวกเขา
เสานั่วยังคงร้องไห้ ในชั่วพริบตาก็ถูกม้วนตัวออกจากรัง ว่ายไปสู่ความมืดมิดที่ไม่รู้จัก
เสียงร้องไห้หยุดลง นางมองดูไคล์ แต่กลับพบอย่างน่าประหลาดใจว่าสีเทาขาวบนตัวของไคล์กำลังจางหายไปอย่างรวดเร็ว
สีแดงที่เป็นสัญลักษณ์ของชีวิตกำลังค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ราวกับงอกออกมาจากผิวหนัง ค่อย ๆ ส่องสว่างความมืดมิดโดยรอบ
เสานั่วมองจนตะลึง
ยังงี้ก็ได้ด้วย เราควบคุมมันเองได้งั้นเหรอ?
เสานั่วมองดูหนวดที่พันตัวนางอยู่ มันแข็งแรงทนทาน หลอดเลือดเต้นเป็นจังหวะ สุขภาพดีมาก