ตอนนี้เสานั่วแทบอยากชกเขาสักหมัดแล้ว
งูดี ๆ ตัวหนึ่ง ไฉนถึงมีปากขึ้นมาได้กันนะ เอาแต่ถามคำถามที่ตอบไม่ได้อยู่เรื่อย
ท้ายที่สุดนางก็ไม่ได้ตอบคำถามของไคล์ แต่ดึงเขาออกจากที่นี่อย่างเด็ดขาด
ที่บอกว่าดึงอย่างเด็ดขาด ที่จริงก็แค่ใช้หางพันหางของไคล์เอาไว้ ไคล์ไม่ได้ขัดขืน ปล่อยให้นางเป็นฝ่ายนำไป
“ว้าว อย่าเพิ่งไปสิ ฉันยังอยากดูต่ออยู่เลย”
“นี่มันหนังงูเชียวนะ ฉันเพิ่งเคยดูถ่ายทอดสดเป็นครั้งแรก”
“เห็นด้วย”
“เห็นด้วย ถ่ายต่ออีกหน่อยก่อน แล้วค่อยตามนั่วหน่วนไปสิ กล้อง!”
น่าเสียดายที่กล้องไม่ได้ทำตามคำขอของพวกเขา แต่ยังคงติดตามนั่วหน่วนกับไคล์อย่างแน่วแน่
ล้อเล่นหรือไง แค่หนังงูเท่านั้นเอง ขึ้นไปหาดูที่ไหนก็ได้เป็นกอง แต่ถ้าตามนั่วหน่วนกับไคล์ไม่ทัน ต่อให้มีหนังงูเป็นร้อยเรื่องก็ชดใช้ไม่ได้
เสานั่วอ่านแล้วหน้าแดงก่ำ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกลายเป็นงูหรือเปล่า ตอนนี้แม้แต่ดูหนังงูนางยังรู้สึกเขินอยู่บ้าง โดยเฉพาะเมื่อมีไคล์อยู่ข้าง ๆ ด้วย
แถมยังถามคำถามโจ่งแจ้งเช่นนั้นกับนางอีก
เมื่อออกห่างจากที่นั่นแล้ว เสานั่วจึงคลายหางออกจากไคล์
ไคล์ไม่ได้ถามอะไรต่อ ไม่รู้ว่าเขาคิดอย่างไร เสานั่วเองก็ไม่อยากสนใจแล้ว
“ฟ่อ ๆ รีบพาฉันไปที่รังใหม่เร็วเข้า”
ท้ายที่สุดไคล์ก็พานางมาถึงซอกหินบริเวณเชิงหน้าผาสูงชันแห่งหนึ่ง ซอกหินกว้างมาก ทั้งนางและไคล์จึงผ่านเข้าไปได้อย่างสบาย ๆ
ผ่านซอกหินที่ยาวครึ่งเมตรเข้าไป ด้านในมีถ้ำเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ พื้นที่ภายในประมาณครึ่งตารางเมตร