เดิมทีไคล์ตั้งใจจะโกรธไปอีกนาน เพื่อให้นั่วหน่วนรู้ว่าเขาพูดจริงจัง พวกเขาไม่ใช่แม่ลูก แต่เป็นคู่ครองกัน
แต่เมื่อเจอการถูไถออดอ้อนและความใกล้ชิดของนั่วหน่วน เขากลับปฏิเสธไม่ลง หลายครั้งถึงกับอดใจไม่ไหว อยากถูไถกลับและรัดนั่วหน่วนไว้แน่น
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังอดทนไว้ จนกระทั่งได้ยินนั่วหน่วนบอกว่าพวกเขาจะยังไม่เป็นแม่ลูกกันไปก่อน ไคล์จึงมีเหตุผลอันชอบธรรมที่จะถูไถนั่วหน่วนกลับเสียที
เขายกหางขึ้นลูบตัวนั่วหน่วน
เขาชอบท่านี้มาก นั่วหน่วนขดอยู่บนคอของเขา ร่างทั้งร่างพาดพันอยู่บนตัวเขา ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนก็พานั่วหน่วนไปด้วยได้
แม้ไคล์จะไม่อยากยอมรับ แต่เขาถูกนั่วหน่วนปลอบจนหายโกรธไปนานแล้ว
เขาจึงเอ่ยว่า “ซี้ด ได้ พวกเราไม่ใช่แม่ลูก เจ้ามาเป็นคู่ครองของข้าเถอะ”
นั่วหน่วนกลอกตาในใจอีกครั้ง ประโยคนี้อีกแล้ว
ตอนนี้เธอแทบถูกคำว่า “คู่ครอง” สะกดจิตไปแล้ว
ไคล์นี่ดื้อดึงอะไรขนาดนี้นะ? หรือยีนความดื้อของพ่อแม่เขาถ่ายทอดมาถึงเขากัน?
แต่ถ้าไม่ตอบตกลงกับไคล์ เรื่องนี้คงไม่จบง่าย ๆ
เธอจึงพยักหน้าอย่างขอไปที “ซี้ดซี้ดซี้ด ได้ แต่ข้ามีเงื่อนไขข้อหนึ่ง เจ้าต้องโตเต็มวัยก่อน ข้าไม่คบหากับงูที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะหรอก”
ไคล์ขมวดคิ้ว แลบลิ้นงูออกมาถี่ ๆ ดูอารมณ์ไม่ดีเอามาก ๆ
ส่วนนั่วหน่วนก็มองเขาด้วยสีหน้าไร้เดียงสา
คราวนี้ไคล์คงหาเหตุผลมาโต้ไม่ได้แล้วกระมัง? ก็ใครใช้ให้เขาอายุน้อยกว่าเธอ ฟักออกจากไข่ทีหลัง แถมตอนนี้ยังไม่โตเต็มวัยอีกล่ะ