ไม่นานนัก ไคล์ก็ทำให้นางรู้ว่ามีเรื่องอะไรให้วางใจได้บ้าง
เขาไม่รู้เหมือนกันว่าแอบดูหนังงูมาแล้วกี่เรื่อง ท่วงท่าคล่องแคล่วยิ่งกว่าครั้งก่อน เขาทับอยู่บนตัวนาง พลางถูไถเกล็ดสีครามละเอียดแน่นของนางเบา ๆ
จากนั้นหางของไคล์ก็ค่อย ๆ ยกขึ้นอย่างเงียบเชียบ
ปลายหางของไคล์เรียวเล็ก เมื่อเจออันตรายก็จะสะบัดอย่างรวดเร็ว
บางครั้งมันสะบัดเร็วเสียจนนั่วหน่วนเห็นภาพซ้อน สมกับเป็นงูจงอางผู้เต็มไปด้วยอันตรายจริง ๆ
แต่นั่วหน่วนเคยเห็นไคล์สะบัดหางตอนเจออันตรายเท่านั้น ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวิธีอื่นด้วย…
ช่วงติดสัดของตัวเมียกินเวลาราวสองสัปดาห์ อาจเป็นเพราะคราวก่อนนั่วหน่วนเพิ่งโตเต็มวัย จึงสิ้นสุดลงในเวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์เท่านั้น แต่คราวนี้เห็นได้ชัดว่าคงไม่จบง่าย ๆ
นั่วหน่วนพยายามไม่ออกจากรังให้มากที่สุด จะได้ไม่เผลอไปถูไถตรงนั้นทีตรงนี้ทีจนทิ้งกลิ่นของตัวเองเอาไว้
นางไม่อยากให้หลังจากนี้อีกไม่กี่ครั้ง ตัวผู้งูเขียวหางไหม้ทั้งป่าต้องสูญพันธุ์เพราะนางหรอก
โชคดีที่ตอนนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิ อากาศไม่ร้อนนัก ไม่จำเป็นต้องลงไปแช่ลำธาร
อีกทั้งหลังจากไคล์ช่วยปลอบประโลมนาง ความร้อนรุ่มก็ทุเลาลงไม่น้อย ถึงกับหมดเรี่ยวแรงไปทั้งตัว อยากนอนแผ่อยู่กับที่ แม้แต่ปลายหางก็ไม่อยากขยับ
แต่ไคล์ดูเหมือนจะเปิดสวิตช์อะไรบางอย่างแล้วหยุดไม่ได้
นั่วหน่วนเคยถามเขา ไคล์ก็ตอบว่า “ฟืด เห็นนั่วหน่วนทำแบบนี้เพื่อข้า ข้าก็พึงพอใจมากแล้ว”