[น่าเสียดายจริง ๆ ที่ผู้กำกับยังไม่ได้เจอกับนั่วหน่วนเลย]
[ฉันจำได้ว่าตอนที่แม่ของนั่วหน่วนเจอผู้กำกับครั้งแรก นางก็หลบซ่อนเหมือนกัน พอพวกเขาสนิทกันแล้วถึงยอมเข้าไปใกล้เขา]
[เมื่อกี้ผู้กำกับคงตื่นเต้นเกินไป เลยขับเรือตรงเข้ามาแบบนั้น ไม่ใช่แค่นั่วหน่วนที่อยู่ด้วยนะ ไคล์ก็อยู่ด้วย รู้ไหมว่านั่นคืออสูรทะเลลึก!]
[ผู้กำกับคงตื่นเต้นมากแน่ ๆ]
ที่จริงเสานั่วไม่ได้ว่ายไปไกล พอลงไปถึงความลึกระดับหนึ่ง นางก็ตบหัวไคล์ให้เขาหยุด
เสานั่วไม่เห็นอวนหรืออะไรแบบนั้นที่ใช้จับปลา เลยเดาว่าน่าจะเป็นเรือที่แล่นผ่านมา
จะขึ้นไปฟังดีไหมนะ ว่าพวกเขาคุยอะไรกัน?
เสียงเลือนรางลอยลงมาจากผิวน้ำ ยิ่งทำให้นางอยากรู้มากขึ้น
พวกเขากำลังพูดถึงโลกภายนอกงั้นเหรอ? ชาติก่อนของฉันอยู่บนโลกนี้ หรือว่าได้ข้ามมิติมาอีกโลกหนึ่งกันแน่
โอกาสผ่านมาแบบนี้ ถ้านางต้องแยกทางกับไคล์ในที่สุด และต้องเผชิญกับหลายสิ่งหลายอย่างเพียงลำพัง
เสานั่วคิดว่านางจำเป็นต้องรู้ความจริงให้กระจ่าง
นางค่อย ๆ ว่ายขึ้นอย่างระมัดระวัง ไคล์อยากใช้หนวดม้วนตัวนางลงมา แต่นางกลับผลักเขาออกไป
ไคล์เคยเห็นเรือของมนุษย์ เขารู้ว่าข้างในมีสัตว์บกสองขายืนอยู่ ซึ่งอันตรายมาก
เขาเคยเห็นด้วยตาตัวเองว่าสัตว์สองขาพวกนั้นล่าวาฬ
แต่หน่วนน้อยอยากไป และอารมณ์ของนางไม่ดี แม้แต่อาหารก็ไม่สนใจ
ไคล์ไม่อยากขัดใจนาง
เขาจึงว่ายตามหน่วนน้อยขึ้นมาด้วย
พวกเขาแนบชิดกับใต้ท้องเรือ ฟังเสียงด้านบน