เจียงเหยี่ยเอนหลังพิงหัวเตียง ล้วงซองบุหรี่จงหัวที่เหลืออยู่ครึ่งซองจากโต๊ะข้างเตียง หยิบขึ้นมาจุดสูดลึกหนึ่งครั้ง ควันสีฟ้าอ่อนลอยคลุ้งท่ามกลางแสงยามเช้า มุมปากของเขาเผลอกระตุกยิ้มขมขื่นอย่างซับซ้อน
เขานึกย้อนไปเมื่อคืน เหมือนทั้งคืนไม่ได้หยุดพักเลยสักครั้ง
สรุปแล้วกี่ครั้งกันแน่
เหมือนจะห้าครั้งนะ ไม่ใช่สิ รวมตอนใกล้สว่างอีกครั้ง น่าจะเป็นหกครั้ง
คิดถึงครั้งแรกของเมื่อคืน เจียงเหยี่ยรู้สึกร้อนผ่าวถึงหูเป็นครั้งแรก มันน่าอายสุด ๆ
ไม่กี่นาทีก็ยอมแพ้ราบคาบ
ตอนนั้นเจียงเหยี่ยมองเซี่ยหยู่ที่นัยน์ตาพร่ามัวอยู่ใต้ร่าง นึกว่าตัวเองคงหมดสภาพแล้ว หรือเจ็ดปีที่ผ่านมาทำให้ร่างกายเก็บกักเสียจนใช้การไม่ได้
โชคดีที่ห้าครั้งต่อมา เรียกได้ว่าโชว์พาวสะบัดสะบั้น กู้หน้าเอาคืนมาได้หมด
โดยรวมแล้ว เมื่อนึกย้อนถึงรายละเอียดต่าง ๆ ของเมื่อคืน จู่ ๆ เจียงเหยี่ยก็รู้สึกอย่างหนึ่ง—สามสิบปีก่อนหน้านี้ของตัวเอง เหมือนเสียเวลาเปล่า
เขาเปิดประตูสู่โลกใบใหม่
ที่แท้ เรื่องบนเตียงระหว่างชายหญิง มันสนุกขนาดนี้เลยหรือ!
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่กับเสิ่นชิงหาน ต่อให้เป็นช่วงเพิ่งแต่งงานที่มีโอกาสร่วมห้องกันประปราย เสิ่นชิงหานก็เหมือนท่อนไม้ เย็นชา ทำตามหน้าที่ ไม่มีการตอบสนองทางอารมณ์ใด ๆ มันคนละความรู้สึกกันเลย
ส่วนเซี่ยหยู่เมื่อคืน แม้ช่วงแรกจะเป็นเพราะแอลกอฮอล์และอารมณ์ที่พังทลาย แต่หลังจากผ่านความเคอะเขินในครั้งแรกไปแล้ว การตอบสนองที่เร่าร้อน ความรู้สึกกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวแบบน้ำนมผสมน้ำ ทำให้เจียงเหยี่ยได้ลิ้มรสความสุขที่แท้จริงของความเป็นชาย
ขณะที่เจียงเหยี่ยกำลังพ่นควันบุหรี่ คิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย ก็มีเสียงขยับตัวเล็กน้อยดังมาจากข้าง ๆ
ดวงตาสวยของเซี่ยหยู่ค่อย ๆ ลืมขึ้น
ทีแรกเธอมองเพดานห้องอย่างงุนงง จากนั้นก็รู้สึกถึงความปวดเมื่อยผิดปกติตามร่างกาย และมีผู้ชายที่ส่งกลิ่นบุหรี่นอนอยู่ข้าง ๆ