ในห้องทำงานของหยางอาน
ขณะที่ผู้กำกับใหญ่กับหยางอานกำลังจนปัญญา โทรศัพท์ก็ดังขึ้น หยางอานรีบรับสาย ไม่นานก็วางสายลง แววตาพลันเปล่งประกายขึ้นมา
“ผู้กำกับครับ มีข่าวแล้ว หน่วยลาดตระเวนที่จัดกำลังไว้หน้าผับแห่งหนึ่งพบลูกน้องของเอ้อผังสามคน จากที่บรรยายมา หนึ่งในนั้นน่าจะเป็นฮุย เขาจงใจหาเรื่องทะเลาะกันหน้าผับเพื่อดึงความสนใจของเรา”
ผู้กำกับใหญ่ได้ยินดังนั้นก็เอ่ยอย่างตื่นเต้น
“งั้นรีบให้หน่วยลาดตระเวนไปติดต่อกับเขา ถามดูว่าเกิดอะไรขึ้น”
หยางอานส่ายหน้าปฏิเสธ
“ไม่ได้ครับ!”
“ผู้กำกับครับ หน่วยลาดตระเวนทุกคนไม่รู้ตัวตนของฮุย อีกอย่าง ตอนนี้เห็นได้ชัดว่ามีคนจับตาเขาอยู่ จะให้ตัวตนของเขาเปิดเผยไม่ได้ ต้องส่งคนที่ไว้ใจได้ไปติดต่อเท่านั้นครับ”
ผู้กำกับใหญ่ได้ยินแล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้าเห็นด้วย
“แล้วมีคนที่เหมาะจะส่งไปหรือยัง?”
หยางอานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แววตาพลันสว่างวาบ
“มีแล้วครับ!”
·········
ภายในผับ
แมวตา ชิวปา และเฉินฮุยจองที่นั่งโซฟาส่วนตัวไว้หนึ่งชุด จากนั้นก็เรียกหญิงสาวหลายคนที่แต่งหน้าจัดและมีรูปร่างสูงโปร่งมานั่งดื่มเป็นเพื่อน
เฉินฮุยโอบซ้ายกอดขวา แขนทั้งสองข้างกอดหญิงสาวในชุดสายเดี่ยวกระโปรงสั้นไว้ มือไม้ก็ไม่อยู่นิ่ง ลูบไล้ไปมาตามเรียวขาอวบอิ่มเซ็กซี่ของพวกเธอ
“พี่ชายสุดหล่อ ดื่มกับฉันสักแก้วได้ไหมคะ?”
ในเวลานั้นเอง หญิงสาวสวยในชุดทำงานแบบสาวออฟฟิศ รูปร่างเว้าโค้งสวยงาม สวมถุงน่องสีดำกับรองเท้าส้นสูง เดินถือแก้วเหล้ามาหาเฉินฮุยแล้วเอ่ยถาม