เมื่อเห็นแววตาของเขา ซานเหย่ก็เข้าใจทันที มุมปากเผยรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเหลือบมองหยางฉู่ซีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
“เสี้ยวหยาง เธอไปจัดการธุระของเธอก่อนเถอะ”
“ค่ะ ซานเย่!”
เฉินฮุยจ้องแผ่นหลังอันเย้ายวนของเธอไม่วางตา จนกระทั่งหยางฉู่ซีลับสายตาไป เขาก็ยังไม่ยอมถอนสายตากลับมา
“ฮุย สายตาดีนี่ เสี้ยวหยางเป็นสาวงามชั้นหนึ่งเลยนะ ว่าไง ถูกใจเธอเข้าแล้วหรือ?”
“ซานเย่ ผู้หญิงคนนี้ไม่เลวเลย หุ่นร้อนแรง มองแล้วเลือดลมพลุ่งพล่าน ผมก็อยากอยู่แล้ว...”
เอ้อผังที่อยู่ข้าง ๆ ตบกบาลเขาทีหนึ่ง แล้วแสร้งทำเป็นโมโหด่า
“ไอ้หมอนี่ ในหัวมีแต่เรื่องผู้หญิงทั้งวันเลยหรือไง?”
“ฮ่า ๆ!”
ซานเหย่หัวเราะเสียงดังทันที อารมณ์ดีเป็นพิเศษ คนโลภและเจ้าชู้แบบนี้แหละที่เขาควบคุมได้ ท่าทีของเฉินฮุยทำให้เขาพอใจอย่างมาก
“คนหนุ่มเลือดร้อนเป็นเรื่องปกติ ไม่ต้องพูดถึงฮุยเลย ผู้หญิงอย่างเสี้ยวหยาง แม้แต่ฉันเห็นแล้วยังใจเต้น ถ้าไม่ใช่เพราะอายุมากแล้ว ฉันคงลงมือไปแล้ว!”
จากนั้นเขาก็มองเฉินฮุยแล้วพูดอย่างจริงจัง
“ฮุย พี่ชายของเสี้ยวหยางตายเพื่อช่วยชีวิตฉัน ก่อนตายยังฝากฝังให้ฉันดูแลน้องสาวของเขา ถ้าตอนนี้ฉันยกเธอให้นายตรง ๆ พวกพ้องคงเสียใจ ดังนั้นตอนนี้ฉันยังยกเธอให้นายไม่ได้!”
“แต่ถ้านายตั้งใจทำงาน ช่วยฉันจัดการเรื่องใหญ่ให้สำเร็จสักสองสามเรื่อง ทำให้พวกพ้องยอมรับนายมากขึ้น ถึงตอนนั้นนายอยากทำอะไร คนอื่นก็ไม่มีใครคัดค้าน”