ต่อคำสาปแช่งของฮั่วเป้า หมู่สลาตันกลับทำเป็นไม่ได้ยิน แม้แต่พี่น้องของตัวเองเขายังพาออกไปไม่ได้ นับประสาอะไรกับฮั่วเป้า ยิ่งไปกว่านั้น ด้านนอกกำแพงยังมีลูกน้องของหมูป่าอยู่ด้วย จะหนีรอดไปได้หรือไม่ก็ยังไม่แน่
“ไป!”
เมื่อเห็นลูกน้องของหมูป่าขนบันไดมาแล้ว หมู่สลาตันก็เรียกเฉินฮุย ก่อนจะกระโดดข้ามกำแพงลงไป
หลังจากทั้งคู่ตกถึงพื้น ก็อาศัยแรงเฉื่อยกลิ้งต่อเนื่องไปหลายตลบ
ยังไม่ทันลุกขึ้น ลูกน้องของหมูป่าสี่คนก็พุ่งเข้ามาแล้ว
แววเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาเฉินฮุย เขากลิ้งตัวอย่างคล่องแคล่วจากพื้นอีกครั้ง หลบการโจมตีของสองคนไปพร้อมกับสะบัดมีดออกอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าสองครั้ง คมมีดกรีดผ่านข้อเท้าของทั้งคู่ได้อย่างแม่นยำ
เสียงกรีดร้องดังขึ้นสองครั้ง ทั้งคู่ทรุดนั่งลงกับพื้นทันที พลางกุมข้อเท้าตัวเองไว้แน่น
หมู่สลาตันเองก็ถูกสองคนโจมตี ไหล่ถูกฟันไปหนึ่งแผล แต่เขาก็จัดการอีกคนได้เช่นกัน
เฉินฮุยลุกขึ้นแล้วพุ่งเข้าไป อีกฝ่ายยังไม่ทันได้สติ หมัดก็ซัดเข้าเต็มใบหน้า ศีรษะมึนงงจนเซถลา ก่อนจะล้มลงกับพื้น
“รีบไป!”
เมื่อไม่ถูกล้อมอยู่ในลานบ้าน การหนีของหมู่สลาตันกับเฉินฮุยก็ง่ายขึ้นมาก แม้จะมีคนอยู่ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ทั้งคู่ก็ไม่ลังเล พากันวิ่งเข้าไปในสวนผลไม้ข้างทาง
รอบด้านเป็นสวนผลไม้กับไร่นา มีทางเชื่อมถึงกันทุกทิศ จะล้อมจับทั้งคู่ไว้จึงยากมาก
บนระเบียงชั้นสามของวิลล่า เมื่อเห็นหมู่สลาตันกับเฉินฮุยหนีไปได้ หมูป่าก็โกรธจนกระทืบเท้าเร่า ๆ