“หลีกไปให้หมด ไม่เห็นหรือว่าท่านพี่โกวมาถึงแล้ว?”
ระหว่างพูด ชายหนุ่มร่างผอมคนหนึ่งก็แหวกฝูงชนออกมา เขาก้มตัวประจบสอพลอ มองชายวัยกลางคนหน้าตาอ้วนฉุ ท่าทางดุดันที่อยู่ด้านหลัง
ด้านหลังชายคนนั้นยังมีชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ท่าทางคล้ายกันอีกสองคน
พอเห็นทั้งสามคน ผู้คนที่มุงดูต่างหวาดกลัว พากันถอยหลัง เปิดทางให้พวกเขา และเว้นระยะห่างออกไปไกล
“ท่านโกว เชิญครับ”
ชายหนุ่มประจบประแจงอย่างยิ่ง ราวกับสุนัขที่เห็นเจ้านาย แทบจะส่ายหางไปมาอยู่แล้ว
เมื่อเห็นท่าทางของชายหนุ่ม ผู้คนที่มุงดูก็เผยสีหน้าดูแคลน
พอได้ยินเสียงดัง กู่ยวี่ก็หันไปมองด้วยความอยากรู้ เพียงแวบเดียวก็หมดความสนใจ หมูสามตัวมีอะไรน่าดูกัน?
“คุณตา เราไปกันเถอะ”
กู่ยวี่ไม่สนใจคนพวกนั้น พยุงคุณตาลุกขึ้นแล้วเดินออกจากฝูงชน ชางโม่เดินตามหลังเธอ
เมื่อเห็นท่านโกวอยู่ไกล ๆ ชายชราก็กระซิบเตือนกู่ยวี่ว่า
“รีบไปเถอะ ผู้ชายคนนี้ชื่อโกวต้าจื้อ เป็นคนตัณหากลับ ชอบรังแกสาวสวยในฐานที่มั่น”
กู่ยวี่พยักหน้า พยุงชายชราเตรียมจะเดินจากไป
แต่โกวที่ชายหนุ่มเรียกว่าท่านเห็นกู่ยวี่เข้าแล้ว ดวงตาเป็นประกายวาววับ รีบรุดเข้ามาหา
ชายฉกรรจ์สองคนก็เดินตามมาด้วย
เมื่อเห็นสายตาของทั้งสาม สีหน้าชางโม่พลันเย็นชา เขาขยับไปยืนบังกู่ยวี่ไว้ด้านหลัง แล้วมองพวกนั้นอย่างเฉยเมย
“ไอ้เวรเอ๊ย...” หลบไปซะ เอาผู้หญิงของแกมาให้ฉัน
โกวต้าจื้อด่าลั่น ชายที่หล่อกว่าตัวเองยังมายืนขวางสาวน้อยคนงามอีก ท่าทางของเขากร่างสุดขีด