“สวัสดี ฉันชื่อเย่ซวงซวง”
เมื่อเดินเข้ามา เย่ซวงซวงก็แนะนำตัวกับทุกคนอย่างเป็นฝ่ายเริ่มก่อน
อย่างที่ว่า คนยื่นหน้ายิ้มให้ ใครจะลงไม้ลงมือด้วยได้
เผิงซิงยิ้มพลางพยักหน้า แล้วแนะนำตัวสั้น ๆ
หลินเซิ่งตงก็แนะนำตัวตาม จากนั้นจึงแนะนำชางโม่กับอีกสองคนทีละคน “นี่หัวหน้าทีมของเรา ชางโม่ รองหัวหน้าทีมถูเซิ่ง แล้วก็น้องสาวฉัน กู่ยวี่”
เมื่อเห็นท่าทีของทุกคน เย่ซวงซวงก็เข้าใจสถานะของกู่ยวี่ทันที
ขวัญใจประจำกลุ่มชัด ๆ!
เธอมองกู่ยวี่แล้วยิ้ม “ได้ยินมาว่าเธอก็เป็นผู้มีพลังพิเศษสายพืชเหมือนกัน ต่อไปเรามาคุยแลกเปลี่ยนกันบ่อย ๆ นะ”
ข่าวลือตลอดสองวันนี้ เย่ซวงซวงรู้ดี
หลังเข้าใจความขัดแย้งของคนระดับสูงในฐานที่มั่น เธอก็รู้ว่าตัวเองถูกใช้เป็นเครื่องมือ แต่เธอเป็นแค่สมาชิกใหม่
เมื่อไม่มีเส้นสาย หากอยากอยู่ในฐานที่มั่นต่อ ก็ต้องฝ่าด่านนี้ไปให้ได้ เพราะฉะนั้นเธอจะผิดใจกับชางโม่และคนอื่น ๆ ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงกลายเป็นเป้าโจมตีของทุกคนจริง ๆ
“ได้สิ”
กู่ยวี่ก็ยิ้มพลางพยักหน้า พูดไปอย่างนั้นตามมารยาท เย่ซวงซวงเป็นคนของซูรุ่ยหยวน คงไม่ได้ไปมาหาสู่กันเท่าไรหรอก
หลังพูดคุยตามมารยาทกันไม่กี่คำ
ซูรุ่ยหยวนกับเย่ซวงซวงก็ไปนั่งอีกโต๊ะ เจ้าหน้าที่ถือสมุดเล่มเล็กเดินเข้ามา
ผู้คนที่มุงดูต่างผิดหวัง นึกว่าทั้งสองฝ่ายจะทะเลาะกัน อย่างน้อยก็ต้องมีฉากยิ้มบังมีดบ้าง ใครจะคิดว่าคุยกันเล่นไม่กี่คำแล้วก็จบ
แต่ทว่า…
เรื่องหนึ่งยังไม่ทันซา อีกเรื่องก็โผล่มาแล้ว
เพิ่งกินข้าวได้ไม่นาน มู่อันอันก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีเดือดดาล คนที่เดินผ่านรีบถอยห่างจากเธอไปหลายก้าว