เติมน้ำมันให้รถคันใหม่ไปเล็กน้อย หลินเซิ่งตงก็ขึ้นรถลองบิดกุญแจ
เมื่อแน่ใจว่าเครื่องยนต์ติดและกุญแจใช้ได้ เขาก็ชะโงกออกมาทางหน้าต่างรถ มองกู่ยวี่แล้วพูดว่า “น้องสาว เอาน้ำมันดีเซลสี่ถังของเราออกมาหน่อย”
รถบ้านส่วนใหญ่ใช้น้ำมันดีเซล น้ำมันในถังทั้งสี่ใบที่หาเจอจากปั๊มน้ำมันก็เป็นดีเซลเช่นกัน
กู่ยวี่พยักหน้า หยิบถังน้ำมันทั้งสี่ใบออกมา เผิงซิงยกถังเทน้ำมันลงในถังหลักและถังสำรองของรถบ้าน รวมความจุได้ 200 ลิตร
ปิดฝาถังน้ำมันแล้ว
เผิงซิงก็ยิ้มพลางพูดว่า “น้ำมัน 180 ลิตร วิ่งสองพันกิโลเมตรได้สบาย ๆ”
“ขึ้นรถ ๆ ร้อนจนจะระเบิดแล้ว” หลินเซิ่งตงโผล่หน้าออกมาจากที่นั่งคนขับ มองทุกคนแล้วพูด
“เดี๋ยวนี้แหละ”
เผิงซิงตอบ ก่อนจะหาเสียบท่อจากในร้าน
แล้วใช้หลักการกาลักน้ำดูดน้ำมันจากถังของรถกระบะคันเล็กมาใส่ถังน้ำมัน
พวกเขาต้องไปตามหาพืชกลายพันธุ์ ยังไงก็ต้องติดต่อกับผู้รอดชีวิตอีกมาก น้ำมันเบนซินเป็นของหายาก เตรียมไว้ก่อนย่อมดีกว่า
เมื่อแน่ใจว่าดูดน้ำมันออกมาไม่ได้อีกแล้ว เผิงซิงก็รีบขึ้นรถบ้านคันใหม่ กู่ยวี่ยื่นผ้าขนหนูสะอาดให้เขา
ผ้าผืนนี้ค้นมาได้จากซูเปอร์มาร์เก็ต
พื้นที่ภายในรถบ้านกว้างกว่ารถกระบะคันเล็กมาก แถมยังมีหน้าต่างหลายบาน แม้จะยังรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง แต่กู่ยวี่ก็พอทนได้
ยิ่งไปกว่านั้น รถคันนี้ยังมีอุปกรณ์ครบครัน
ทั้งห้องครัว ห้องน้ำ โซฟา เตียง และโต๊ะเล็ก ๆ ที่เบียดกันนั่งได้สี่คน มีครบทุกอย่าง นี่แทบจะเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ เลยทีเดียว