เมื่อเห็นโกวต้าจื้อนอนหน้าซีดอยู่บนพื้น ร่อแร่ใกล้สิ้นใจ ส่วนบอดี้การ์ดอีกสองคนก็ “หมดสติ” ไปแล้ว สมาชิกหน่วยติดอาวุธต่างเผยแววประหลาดใจ
ลงมือโหดจริง!
แต่ก็สมควรแล้ว ไอ้สารเลวนี่ควรถูกสั่งสอนให้หนัก
โกวต้าจื้อทำให้ผู้รอดชีวิตในฐานที่มั่นหวาดกลัว ไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้นที่กังวล คนกลุ่มนี้เองก็เป็นห่วงไม่แพ้กัน
กลัวว่าสักวันเรื่องแบบนี้จะตกมาถึงหัวตัวเอง
หน่วยรักษาความปลอดภัยดูมีหน้ามีตา แถมยังมีอำนาจอยู่บ้าง แต่ถ้าเกิดเรื่องขึ้นจริง ก็ไม่มีใครคอยหนุนหลังลูกกระจ๊อกอย่างพวกเขา
“ผมหวังเฟยเซียว หัวหน้าหน่วยย่อยของหน่วยรักษาความปลอดภัย พวกคุณชื่ออะไรกันบ้างครับ?”
หวังเฟยเซียวมองชางโม่กับคนอื่น ๆ ด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้ซักไซ้เอาผิดตั้งแต่แรก กลับแสดงท่าทีเป็นมิตรอย่างยิ่ง
ครึ่งชั่วโมงก่อน
เขาได้รับข่าวว่ามีทีมซึ่งสมาชิกทุกคนมีพลังพิเศษระดับสองเดินทางมาถึงฐานที่มั่น เบื้องบนสั่งให้พวกเขาระวัง อย่าไปกระทบกระทั่ง และหาทางดึงมาเป็นพวก
หวังเฟยเซียวมีมารยาท ถูเซิ่งจึงยิ้มแล้วแนะนำตัวเองกับคนอื่น ๆ ตามลำดับ “ผมถูเซิ่ง นี่หัวหน้าทีมของเรา ชางโม่ ส่วนคนนี้กู่ยวี่ หลินเซิ่งตง แล้วก็เผิงซิง”
หวังเฟยเซียวพยักหน้าให้ทุกคนเล็กน้อย ก่อนถามอย่างเป็นมิตรว่า
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่? โกวต้าจื้อเป็นน้องชายของมือสองในฐานที่มั่น พวกคุณลงมือกับเขา เรื่องนี้ยุ่งยากมากนะครับ”
หลินเซิ่งตงพูดอย่างเดือดดาล “มันพูดจาล่วงเกินหัวหน้าทีมเรา แถมยังคิดจะรังแกน้องสาวผม สมควรโดนแล้ว”