โกวโหย่วเหวยขมวดคิ้ว
ท่าทีของชางโม่ชวนให้หงุดหงิด แต่เขาไม่อยากมีเรื่องกับทีมผู้มีพลังพิเศษกลุ่มนี้
ถ้าดึงพวกเขามาเป็นพวกและเพิ่มพูนกำลังของตัวเองได้ การกุมอำนาจเหนือฐานที่มั่นก็คงอยู่ไม่ไกล อีกอย่างเขาไม่เชื่อว่าจะไม่มีใครบอกพวกนั้นถึงตัวตนของโกวต้าจื้อ
ทั้งที่รู้ดี แต่ยังจงใจทำเช่นนี้ แสดงว่าพวกเขามั่นใจในฝีมือของตัวเองมาก
คนกลุ่มนี้ไม่ควรไปหาเรื่อง
ระหว่างที่โกวโหย่วเหวยกำลังชั่งใจ เฟิงหนานก็เอ่ยขึ้น
เขามองชางโม่แล้วพยักหน้าเล็กน้อย
“ต้องขอโทษจริง ๆ!
เพิ่งมาถึงฐานที่มั่นก็ทำให้พวกคุณไม่พอใจ แถมยังทำให้คุณหนูกู่ตกใจอีก
ในฐานะหัวหน้าฐานที่มั่น ผมต้องรับผิดชอบเต็ม ๆ ผมขอเป็นตัวแทนหัวหน้าฝ่ายทหารกล่าวขอโทษพวกคุณ
ปกติโกวต้าจื้อชอบก่อเรื่อง รังแกคนอ่อนแอจนเคยตัว ถึงเวลาต้องลงโทษให้เข็ดหลาบเสียที”
พูดจบ เฟิงหนานยังเหลือบมองโกวโหย่วเหวยอย่างมีนัย
โกวโหย่วเหวยโกรธจนแทบคลั่ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
เฟิงหนานทำตัวเป็นคนกลาง ถึงจะช่วยสร้างความประทับใจให้ชางโม่กับพวก แต่ก็ยื่นบันไดให้เขาลงด้วย
ถ้าไม่อยากบาดหมางกับชางโม่และคนอื่น ๆ เขาก็ต้องคล้อยตามคำพูดนั้น
เฟิงหนานพูดต่อว่า
“พวกคุณเป็นผู้แข็งแกร่งที่ฝ่าฟันโลกวันสิ้นโลกมาได้ การมาถึงฐานที่มั่นของเราถือเป็นเกียรติ
ผมให้คนเตรียมที่พักสะอาด ๆ กับอาหารมื้อใหญ่ไว้แล้ว ขอเชิญทุกคนอย่าปฏิเสธเลย”
เฟิงหนานยื่นบันไดให้ถึงขนาดนี้แล้ว ต่อให้โกวโหย่วเหวยไม่พอใจแค่ไหน ก็จำต้องฝืนยิ้มตามน้ำ จะทำให้พวกเขาเป็นศัตรูจนหมดทางคืนดีไม่ได้