【ติ๊ง! คุณมีภารกิจใหม่รอรับ】
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นกะทันหัน ดึงความสนใจของเจียงหลานไปทันที เขารีบเปิดดู
【ภารกิจ: ความเศร้าของไอดอล】
【ไอดอลยอดนิยม คุณโอกิโนะ โยโกะ ถูกใครบางคนคุกคามอยู่บ่อยครั้งในช่วงนี้ ผู้จัดการของเธอบังเอิญรู้จักแพลตฟอร์มแห่งนี้เข้า จึงสั่งจ้างคนให้คุ้มครองโอกิโนะ โยโกะจนกว่าอันตรายจะหมดไป】
เจียงหลานรู้สึกได้ทันทีว่าภารกิจนี้แตกต่างจากเดิม ก่อนหน้านี้ไม่ใช่มีแต่ภารกิจสังหารหรอกหรือ? ทำไมจู่ ๆ ถึงกลายเป็นภารกิจคุ้มกันไปได้ล่ะ?
【คำชี้แจงพิเศษ: ระบบสร้างภารกิจโดยอ้างอิงจากความสามารถของผู้ใช้ ก่อนหน้านี้ผู้ใช้มีกำลังคนไม่เพียงพอ ภารกิจสังหารจึงเป็นประเภทที่สะดวกที่สุด แต่เมื่อกำลังคนเพิ่มขึ้น ประเภทของภารกิจก็ย่อมหลากหลายขึ้น】
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เจียงหลานก็ตอบรับภารกิจทันที ไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ แค่เพราะค่าจ้างสูงเท่านั้น
【รางวัลภารกิจ: เก้าหมื่นเยนต่อวัน เก้าสิบแต้มต่อวัน】
“มีภารกิจใหม่แล้ว!”
เจียงหลานประกาศข่าวนี้เสียงดังในทันที ดึงดูดความสนใจของเตี๋ยกับอูหมิง ทั้งสองหันมามองเขาพร้อมกัน
อูหมิงไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรเป็นพิเศษ ส่วนเตี๋ยก็ไม่ได้สนใจมากนัก
“คราวนี้เป็นภารกิจคุ้มกัน”
พอได้ยินเช่นนั้น อูหมิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าเขาชอบภารกิจสังหารหรอก
เพียงแต่เขาเป็นคนเย็นชาและคุ้นชินกับด้านมืด อีกทั้งก่อนหน้านี้ก็ไม่มีคนอื่นให้ใช้งาน เจียงหลานจึงใช้เขาราวกับทาส พอมีภารกิจสังหารก็โยนให้เขาจัดการทันที
“ทำไมจู่ ๆ ถึงได้รับภารกิจคุ้มกันล่ะ?”
เตี๋ยเพิ่งมาได้ไม่นาน จึงยังไม่รู้ว่าภารกิจทั้งหมดก่อนหน้านี้ของเจียงหลานเป็นภารกิจสังหาร
“เพราะกำลังคนของเราเพิ่มขึ้น ระบบถึงเปิดภารกิจประเภทนี้ให้ สนใจลองทำดูไหม?” เจียงหลานหันไปมองอูหมิง รอฟังคำตอบจากเขา
อูหมิงวางปืนสไนเปอร์ในมือลง แล้วส่ายหน้า “ผมไม่ถนัดภารกิจประเภทนี้”
เตี๋ยส่ายหน้าตาม “เจ้านาย ผมเป็นแค่หมอ งานซับซ้อนแบบนี้ผมทำไม่ไหวหรอก”
เจียงหลานมองปฏิกิริยาของทั้งคู่ แล้วส่ายหน้าพลางหัวเราะอย่างจนใจ แต่ไม่ได้ตำหนิพวกเขา เพราะทั้งคู่รู้ว่าตัวเองยังมีทางเลือก จึงปฏิเสธภารกิจนี้
เห็นเตี๋ยปฏิเสธแล้ว อูหมิงก็หันไปมองเจียงหลาน ก่อนเอ่ยถามอย่างลองเชิง “ถ้าอย่างนั้น...ส่งข้อมูลภารกิจมาให้ผมดูก่อนได้ไหม?”
“ไม่ต้องหรอก ผมยังมีหน่วยปฏิบัติการพิเศษอีกหน่วยหนึ่ง เพิ่งสุ่มได้วันนี้เอง ถึงตอนนั้นแค่เลือกคนจากหน่วยนั้นไปสองคนก็พอ”
เมื่อเห็นเจียงหลานจัดการเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็พยักหน้าก่อนกลับไปทำธุระของตัวเองต่อ
……
วันรุ่งขึ้น
อูหมิงกำลังง่วนอยู่กับอุปกรณ์เสียงของเขาในห้อง ส่วนเตี๋ยกำลังปลูกดอกไม้กับต้นไม้อยู่ในสวนเล็ก ๆ เจียงหลานจึงต้องพาทหารจากทหารองครักษ์ฮัดสันสี่นายไปพบผู้จัดการคนนั้นด้วยตัวเอง
ตอนเจียงหลานไปถึงร้านกาแฟที่นัดกันไว้ ลูกค้ากลุ่มแรกของช่วงเช้าเพิ่งทยอยออกไปพอดี ในร้านจึงเหลือลูกค้าที่กำลังดื่มกาแฟอยู่เพียงไม่กี่คน
“คุณยามากิชิ ผมไม่ได้มาสายใช่ไหมครับ?”
เจียงหลานเดินตรงไปนั่งฝั่งตรงข้ามยามากิชิ เออิจิ ผู้จัดการของเธอ ส่วนคนทั้งสี่ที่เขาพามาด้วยยืนเรียงแถวอยู่ด้านหลังอย่างเป็นระเบียบ มองเผิน ๆ แล้วคล้ายพวกมาเฟียอยู่เหมือนกัน
แต่พวกเขาไม่มีบรรยากาศดุดันแบบมาเฟียเลยสักนิด แต่ละคนยืนตัวตรงอย่างสง่างาม
“ไม่เลยครับ คุณมาตรงเวลาพอดี คุณคือคุณเจียงจากบริษัทรักษาความปลอดภัยฮาฟค์ใช่ไหมครับ?” เขามองเด็กหนุ่มตรงหน้า และอดแปลกใจกับอายุที่ยังน้อยของอีกฝ่ายไม่ได้
ขณะเดียวกัน เขายังรู้สึกเกรงขามกับคนที่ยืนอยู่ด้านหลังด้วย แค่มองก็รู้แล้วว่าคนเหล่านี้ไม่ธรรมดา
“นี่เป็นสัญญา คุณลองอ่านดูก่อนได้ครับ” เจียงหลานยื่นสัญญาที่ระบบพิมพ์ออกมาให้อีกฝ่าย ต้องยอมรับเลยว่าระบบสะดวกจริง ๆ เตรียมทุกอย่างไว้ให้พร้อม
หลังจากยื่นเอกสารให้อีกฝ่ายแล้ว เจียงหลานก็ยกกาแฟขึ้นจิบอย่างเบื่อหน่าย ยามากิชิไม่ได้ปล่อยให้เขารอนานนัก บางทีอาจเป็นเพราะอิทธิพลของระบบ ไม่นานอีกฝ่ายก็เซ็นสัญญาเรียบร้อย
“ถ้าอย่างนั้น คุณยามากิชิ สองคนนี้จะกลับไปกับคุณเพื่อคุ้มครองคุณโยโกะครับ” ทหารสองนายจากสี่คนที่อยู่ด้านหลังเจียงหลานก้าวออกมา แล้วไปยืนข้างคิชิดะ
“ได้ครับ คุณเจียง ผมเชื่อมั่นในฝีมือของบริษัทรักษาความปลอดภัยฮาฟค์อยู่แล้ว” คิชิดะลุกขึ้น จับมือกับเจียงหลาน ก่อนพาทั้งสองคนออกไป
เจียงหลานดื่มกาแฟจนหมดแล้วค่อย ๆ เดินออกจากร้านกาแฟ ในเช้าที่เงียบสงบแบบนี้ การได้ดื่มกาแฟร้อนสักแก้วแล้วเดินเล่นสบาย ๆ บนถนนถือเป็นเรื่องที่เพลิดเพลินไม่น้อย
แต่ไม่รู้ว่าควรเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายดี เพราะทันทีที่เดินออกจากร้าน เขาก็เห็นรถสีดำคันหนึ่งจอดอยู่หน้าร้านกาแฟ
มีสามคนลงมาจากรถ เป็นผู้หญิงสองคนกับผู้ชายหนึ่งคน
ผู้หญิงที่เดินนำมามีผมยาวตรงสีดำไล่เฉดน้ำตาล แสกข้างแบบเจ็ดต่อสามเป็นหน้าม้าปัดยาว เส้นผมบริเวณหน้าผากเรียบแนบไปกับศีรษะ มีเพียงปอยผมเล็กน้อยที่หลุดลงมา
ส่วนผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังมีผมสั้นสีน้ำตาลชาอันเป็นเอกลักษณ์ ปลายผมเป็นลอนคลื่นขนาดใหญ่ที่ดูนุ่มนวลอย่างเป็นธรรมชาติ ด้านหน้ามีหน้าม้าปัดข้างเป็นเส้นบาง ๆ และผมบนศีรษะก็พองเล็กน้อย
ส่วนผู้ชายคนนั้นหน้าตาธรรมดาเหมือนคนทั่วไป แต่เสื้อผ้าสีดำทั้งชุดทำให้เขาดูไม่ควรเข้าไปหา
“ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอสองพี่น้องมิยาโนะที่นี่” เจียงหลานคิดในใจ แต่ไม่ได้เข้าไปทักทาย
ตอนนี้รากฐานของเขายังไม่มั่นคงนัก จึงยังไม่มีแผนจะไปยุ่งเกี่ยวกับองค์กรชุดดำ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะชาตินี้เขามีรูปลักษณ์โดดเด่น หรือเป็นเพราะบุคลิกของคนสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังกันแน่ สองพี่น้องมิยาโนะจึงมองเขาอยู่นานพอสมควร
เจียงหลานยกมือเสยผมอย่างหลงตัวเอง แล้วส่งยิ้มให้พวกเธอ ก่อนจะก้าวฉับ ๆ ออกจากร้านกาแฟไป
“ชิโฮะรู้จักเขาเหรอ?”
หลังจากเขาเดินไปแล้ว อาเคมิก็ยิ้มพลางหยอกน้องสาว
“ไม่รู้จักค่ะ ผู้ชายคนนั้นดูหลงตัวเองชะมัด”
……
หนึ่งวันต่อมา
“คุณครับ ทางคุณโยโกะมีเรื่องผิดปกติเกิดขึ้นครับ”
เดิมทีเจียงหลานกำลังอาบแดดอย่างสบายใจ จู่ ๆ ก็ได้รับข้อความจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่เขาจัดให้ประจำอยู่ข้างกายโอกิโนะ โยโกะ
“ดูเหมือนเนื้อเรื่องจะเริ่มแล้ว” เพิ่งมาถึงโลกนี้ได้ไม่นาน เขาก็สนใจเรื่องคดีของโคนันอยู่พอสมควร จึงคิดจะไปดูเหตุการณ์ด้วย อีกอย่างก็อยากลองดูด้วยว่าจะฉวยโอกาสนี้เพิ่มคำสั่งจ้างจากโอกิโนะ โยโกะได้หรือไม่
เขานั่งรถไปถึงบ้านของโอกิโนะ โยโกะอย่างรวดเร็ว พอเจียงหลานมาถึง ตำรวจก็มาถึงพอดี ถ้ามาช้ากว่านี้อีกนิด เขาอาจถูกกันไม่ให้เข้าไปข้างใน
“คุณเป็นใครครับ?”
โมริ โคโงโระมองเจียงหลานอย่างระแวดระวัง ตอนนี้เขาเข้าสู่โหมดสืบสวนแล้ว ใคร ๆ ก็ดูน่าสงสัยไปหมด
“ท่านนี้คือคุณเจียงครับ ก่อนหน้านี้พวกเราจ้างบอดีการ์ดมาคอยคุ้มครองคุณโยโกะ คุณเจียงเป็นเจ้าของบริษัทรักษาความปลอดภัยครับ”
ยามากิชิ เออิจิรีบเข้ามาช่วยคลี่คลายสถานการณ์ โคนันมองเจียงหลานที่คุ้นหน้าแล้วรู้สึกประหลาดใจ ไม่คิดว่าจะได้เจอเขาอีก
ส่วนโมริ โคโงโระกวาดตามองเจียงหลานอย่างคลางแคลงใจเล็กน้อย “ถ้าเป็นเจ้าของบริษัทรักษาความปลอดภัย แล้วมาที่นี่ทำไม?”
“ผมได้รับข่าวจากลูกน้องว่าที่นี่เกิดเหตุผิดปกติขึ้น เลยตั้งใจมาดูว่าพวกเขาทำงานบกพร่องตรงไหนหรือเปล่าครับ”
“พี่ชายเป็นเจ้าของบริษัทรักษาความปลอดภัยเหรอครับ? เก่งจังเลยนะครับ ทั้งที่ยังหนุ่มอยู่เลย แล้วพี่สาวที่มากับพี่ครั้งก่อนล่ะครับ?” โคนันถามเจียงหลานด้วยเสียงแหลมเล็กแบบเด็กประถม
เจียงหลานทำให้เขารู้สึกแปลกเป็นพิเศษ ด้วยสัญชาตญาณนักสืบที่กระตุ้นอยู่ในใจ เขาจึงอยากรู้เรื่องราวของเจียงหลานให้มากกว่านี้
“ลีนาตั้งใจจะเปิดคลินิก ตอนนี้กำลังเตรียมการอยู่ครับ”
“เอาละทุกท่าน ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง ตอนนี้ขอให้ทุกคนออกจากห้องอย่างเป็นระเบียบ แล้วอีกสักครู่ให้ความร่วมมือในการสอบปากคำด้วยครับ” สารวัตรเมกุเระตั้งใจจะพาทุกคนออกไปข้างนอก