「ในดินแดนสายลมเหนือขณะนี้ มีวีรชนระดับวีรบุรุษที่สามารถเกณฑ์ได้ 2 คน」
「หน่วยอัศวินสวดภาวนาแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ หัวหน้าหน่วย เจย์น·ไมต์เวน」
「เจย์น·ไมต์เวน อายุ 45 ปี อาชีพขั้นมหากาพย์·อัศวินลงทัณฑ์ขั้น 3」
「ทักษะ: วิชาดาบใหญ่สนามรบ, พุ่งชนในเกราะหนัก, โจมตีแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์, โทสะศักดิ์สิทธิ์, วงแหวนแห่งความกล้าหาญ, วงแหวนลงทัณฑ์, วงแหวนชำระล้าง」
「ทักษะพรสวรรค์: บทสรรเสริญศักดิ์สิทธิ์ (ใช้คำภาวนาอันศรัทธาเพื่อสัมผัสแสงศักดิ์สิทธิ์ ทำให้เป็นภูมิคุ้มกันต่อสถานะด้านลบทุกชนิดในช่วงเวลาสั้น ๆ)」
「เงื่อนไขสัญญา: จ่าย 120 เหรียญทองอินทรีสวรรค์ทุกเดือน และสร้างโบสถ์แสงศักดิ์สิทธิ์ในดินแดน (ต้องสร้างเสร็จภายใน 3 เดือนหลังทำสัญญาสำเร็จ)」
「หลังทำสัญญา จะปลดล็อกสิ่งก่อสร้างพิเศษ: โบสถ์แสงศักดิ์สิทธิ์, ค่ายฝึกอัศวิน」
「หลังทำสัญญา จะปลดล็อกหน่วยทหารพิเศษ: อัศวินแสงศักดิ์สิทธิ์」
「หลังทำสัญญา จะปลดล็อกหน่วยทหารทั่วไป: กองทหารผู้รับใช้ศาสนจักร, ผู้ติดตามอัศวิน」
「การประเมินวีรชน: อัศวินแห่งศาสนจักรประจำชาติแบบดั้งเดิม รับใช้ทั้งพระสันตะปาปาและกษัตริย์ เป็นบิดาผู้เข้มงวดที่สุดของพวกนอกรีต อสูรกาย โจร และม็อบที่ต่อต้านภาษี」
เงินเดือนเดือนละ 120 เหรียญทองอินทรีสวรรค์งั้นเหรอ? หลินเฟิงสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไป
จักรวรรดิอินทรีสวรรค์คือมหาอำนาจอันดับหนึ่งของโลกมนุษย์ เงินตราของจักรวรรดิใช้ได้ทั่วโลก โดยเฉพาะเหรียญทองอินทรีสวรรค์ ซึ่งมีมูลค่าสูงกว่าทั้งปริมาณทองคำและราคาหน้าตั๋วเสียอีก
บ้านแถวในย่านคนรวยของเมืองหลวง ราคาก็แค่หลายร้อยเหรียญทอง หัวหน้าอัศวินคนนี้ทำงานครึ่งปี ก็ซื้อบ้านในเมืองหลวงได้เลยเนี่ยนะ?
หลินเฟิงซื้อดินแดนสายลมเหนือพร้อมบรรดาศักดิ์บารอนได้ในราคาแค่ 3,000 เหรียญทอง...
แต่พอคิดอีกที ก็พอเข้าใจได้ อัศวินเจย์นเคยเป็นหัวหน้าหน่วยอัศวินประจำเขตศาสนจักรในเมืองหลวง เรียกได้ว่าเป็นข้าราชการเมืองหลวงอย่างแท้จริง จะให้ข้าราชการเมืองหลวงลาออกไปทำงานบริษัทเอกชนในพื้นที่ห่างไกล ก็ต้องจ่ายเงินเดือนสูงลิบอยู่แล้ว
“อืม แข็งแกร่งมาก อัศวินใหญ่ขั้น 3 ถ้าทำสัญญาได้จริง ช่วงเริ่มต้นของดินแดนก็คงราบรื่นแล้ว ถึงขั้นเริ่มบุกเบิกจุดทรัพยากรได้เลย มาดูกันว่าดินแดนสายลมเหนือที่ฉันรับช่วงมามีเหรียญทองอยู่เท่าไร”
หลินเฟิงพยักหน้าพอใจ ก่อนเปิดหน้าระบบลอร์ด
ดินแดนสายลมเหนือ, ขั้น 1
ประชากร: 486
ความเจริญรุ่งเรือง: 32
เงินทุนของดินแดน: 12 เหรียญทอง 646 เหรียญเงิน 5720 เหรียญทองแดง (ห้องใต้ดินของตระกูลไนต์ซอง รอรับมอบ)
ทรัพยากรของดินแดน: ไม้ 270 หน่วย, หิน 30 หน่วย, อาหาร 120 หน่วย (ห้องใต้ดินของตระกูลไนต์ซอง รอรับมอบ, อาหาร 1 หน่วยเท่ากับเสบียงสำหรับผู้ใหญ่ 1 คนเป็นเวลา 1 วัน)
สิ่งก่อสร้างพิเศษที่มีแล้ว: แท่นบูชาวีรชน
วีรชนที่ทำสัญญาแล้ว: ไม่มี
การประเมินดินแดน: 「คราบปัสสาวะบนกางเกงชั้นในของจักรวรรดิอินทรีสวรรค์」
เงื่อนไขการยกระดับดินแดน
ความเจริญรุ่งเรืองของดินแดนต้องถึง 5000 (ประชากร, อาณาเขต, ทรัพย์สิน, การค้า, สิ่งก่อสร้าง, ศาสนา, วัฒนธรรม... ล้วนเพิ่มความเจริญรุ่งเรืองได้)
ภายในดินแดนต้องมีสิ่งก่อสร้างพิเศษอย่างน้อย 8 แห่ง และทำสัญญากับวีรชนอย่างน้อย 3 คน
ส่วนรางวัลที่ปลดล็อกเมื่อดินแดนขั้น 2 และทรัพยากรที่ต้องใช้ในการยกระดับ หลินเฟิงไม่แม้แต่จะมอง เขาเห็นแค่เงินทุนของดินแดนเหลือ 12 เหรียญทองก็ปิดหน้าระบบทันที
“เฮ้อ จริง ๆ แล้วอัศวินลงทัณฑ์ขั้น 3 ก็แค่งั้น ๆ เอง พอปล่อยท่าไม้ตายก็กลายเป็นโอลาฟขี่ม้าอยู่กับที่ ไม่เห็นจะเก่งตรงไหน ถ้าศัตรูขับเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธหนักมา ก็ยิงจรวดแบบรังผึ้งถล่มก่อน แล้วค่อยใช้ปืนใหญ่อากาศยานไถพื้น เขาก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว”
หลินเฟิงปลอบใจตัวเอง แล้วเริ่มดูตัวเลือกที่สอง
「อิ๋นเยวี่ย·ไนต์ซอง อายุ 19 ปี อาชีพชั้นยอด·ซิสเตอร์แห่งความเจ็บปวดขั้น 1」
「ทักษะ: คลั่งสงคราม, ความขัดแย้งไม่รู้จบ, เกราะโลหิต, การต่อสู้มือเปล่าพื้นฐาน」
「ทักษะพรสวรรค์: สุขารมณ์จากความเจ็บปวด (ดึงพลังจากความเจ็บปวด ไม่ว่าจะเป็นความเจ็บปวดของตนเองหรือของศัตรู ก็ทำให้ซิสเตอร์แห่งความเจ็บปวดเข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่งได้ สภาวะนี้ซ้อนทับกันได้ สูงสุด 5 ชั้น)」
「เงื่อนไขสัญญา: อภัยโทษให้แก่นาง」
「หลังทำสัญญา จะปลดล็อกสิ่งก่อสร้างทั่วไป: ค่ายฝึกกองกำลังอาสา」
「หลังทำสัญญา จะปลดล็อกหน่วยทหารทั่วไป: กองกำลังอาสา, ทหารเก็บภาษี, เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนรักษาความสงบ」
「การประเมินวีรชน: ผู้ศรัทธาอย่างผิวเผินของเทพีแห่งสงคราม... อย่างน้อยนางก็ไม่เรียกเงิน แถมยังสวย หุ่นดี แล้วยังจะไม่พอใจอะไรอีก? นางยังมีรสนิยมพิเศษอยู่นิดหน่อย ลองดูทักษะพรสวรรค์สิ~」
“19 ปี?” หลินเฟิงตะลึงไปเลย สาวผมทองสูง 180 เซนติเมตรคนนั้นอายุแค่สิบเก้าจริง ๆ เหรอ? ดูท่าทางโตพอจะเป็นแม่คนได้แล้วแท้ ๆ ไม่นึกเลยว่ายังเด็กขนาดนี้
“อืม... ถึงจะยังอยากได้ตาแก่ 45 ปีคนนั้นอยู่มากก็เถอะ แต่เลี้ยงไม่ไหวจริง ๆ คงต้องจำใจเลือกนางแบบสาววัย 19 ปีแล้ว...”
หลินเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจ
ที่จริงแล้วสิ่งที่หลินเฟิงทำคือทำสัญญาโดยตรง ไม่ได้ใช้ความสามารถหลักของแท่นบูชาวีรชน... การเกณฑ์วีรชน
ขั้นตอนการเกณฑ์เป็นดังนี้: ก่อนอื่นระบบจะเสนอวีรชนขั้น 1 ที่เกณฑ์ได้จากบริเวณใกล้เคียง ให้ลอร์ดเลือก เมื่อเลือกแล้ว วีรชนขั้น 1 คนนั้นก็จะมาถึงดินแดนสายลมเหนือด้วยเหตุผลต่าง ๆ และกลายเป็น “สถานะพร้อมทำสัญญา”
จากนั้นหลินเฟิงก็ทำตามเงื่อนไขสัญญาเพื่อผูกสัญญาให้สำเร็จ
ปัญหาคือ กระบวนการนี้ใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ อย่างมากก็เป็นเดือน แต่สัญญาคุ้มครองที่หลินเฟิงทำไว้กับหน่วยอัศวินสวดภาวนาแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์เหลือเวลาไม่ถึง 7 วัน พอหมดเวลา พวกเขาก็จะออกจากดินแดนสายลมเหนือทันที
ถึงตอนนั้นหลินเฟิงก็จะกลายเป็นผู้บัญชาการไร้ทหารอย่างแท้จริง เพราะฉะนั้นเขาต้องสร้างกองกำลังคุ้มกันที่ภักดีต่อตนขึ้นมาให้ได้ภายใน 7 วัน
ไม่อย่างนั้น แค่ชาวบ้านก่อจลาจลสักคนถือส้อมคอกมาจิ้มทีเดียว ก็เอาชีวิตท่านบารอนอย่างเขาได้แล้ว
“ถึงเวลาแล้ว! ประหารด้วยการแขวนคอ!”
ในจังหวะนั้นเอง อัศวินที่เตรียมการไว้ล่วงหน้าคนหนึ่งคล้องบ่วงเชือกรอบคออิ๋นเยวี่ย แล้วกระชากคันบังคับอย่างแรง
แผ่นไม้ใต้เท้าของอิ๋นเยวี่ยพลิกกลับ ร่างทั้งร่างร่วงลงไป อีกเพียงชั่วครู่ น้ำหนักตัวของนางก็จะกระชากคอจนหัก
จนถึงวินาทีสุดท้าย อิ๋นเยวี่ยยังคงไม่ยินยอม ดวงตาสีฟ้าใสจ้องหลินเฟิงเขม็ง ราวกับต้องการสลักใบหน้าของเขาไว้ในสมอง ต่อให้ตกนรกไปแล้ว นางก็จะขายวิญญาณให้ปีศาจเพื่อกลับมาลากเขาลงนรกด้วยกัน
“แย่แล้ว! สินค้าราคาถูกของฉัน!” หลินเฟิงใจหาย รีบลงมือเปิดระบบลอร์ด สลับไปยังหน้าก่อสร้างในพริบตา แล้วย้ายหิน 3 หน่วยไปไว้ใต้เท้าของอิ๋นเยวี่ย
แบบนี้ความสูงก็ไม่พอให้แท่นแขวนคอกระชากคออิ๋นเยวี่ยหักได้ในทันที ถือว่าช่วยชีวิตนางไว้ได้
แต่การกระทำของหลินเฟิง เมื่ออยู่ในสายตาชาวเมืองกับเหล่าอัศวินกลับมีความหมายไปอีกอย่าง พวกเขายิ่งมั่นใจว่าหลินเฟิงเป็นท่านจอมเวทผู้ทรงพลัง ดูสิ ก้อนหินยักษ์ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า เพียงแค่คิดก็ทำได้ ไม่ต้องร่ายคาถาด้วยซ้ำ...
ระดับตำนาน! นี่ต้องเป็นจอมเวทใหญ่ระดับตำนานแน่นอน!
เจย์น หัวหน้าหน่วยอัศวิน มั่นใจอย่างยิ่งในใจ
“อึก... รอดแล้ว... ยังไม่ตาย... ยังไม่ตาย...” อิ๋นเยวี่ยหอบหายใจอย่างหนัก สายตาที่มองหลินเฟิงค่อย ๆ อ่อนลง ราวกับลูกสุนัขที่น้อยใจ มีแววเชื่อฟังเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย ทั้งยังเจือความขุ่นเคือง นางด่าในใจ
“จอมเวทหนุ่มนี่มันบ้าหรือไง! มีฝีมือขนาดนี้แล้วทำไมต้องแกล้งทำเป็นถูกฉันจับไปด้วย? หรือชอบเล่นบทคุกใต้ดิน?”
“บอกมาตรง ๆ ก็ได้นี่! ฉันเล่นด้วยแน่นอน! ฉันมีท่าเด็ดตั้งเยอะ! อุปกรณ์ก็มีเพียบ!”
“ดันต้องทำแท่นแขวนคอมาขู่ฉัน... ฮือ ๆ ฉันตกใจจนฉี่ราดหมดแล้ว... รีบปล่อยฉันลงไปที... ต่อไปฉันจะเอาหน้าไปสู้คนในเมืองน้ำค้างแข็งได้ยังไง...”