เช้าวันนี้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ลาดตระเวนอยู่ในเขตคลังสินค้าพบว่าข้างในว่างเปล่าผ่านทางหน้าต่าง
เมื่อใช้กุญแจสำรองเปิดประตูคลัง ก็เห็นว่าข้างในโล่งโจ้ง เกลือสองพันตันหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย
วันนั้นเจ้าหน้าที่ตรวจสอบกล้องวงจรปิดทันที แต่กลับไม่พบรถคันใดเข้าออกเพื่อขนเกลือ
หัวหน้าของพวกเขาจึงโทรหาผู้ช่วยของเหลาหม่า
เหลาหม่าเพิ่งจัดการธุระในมือเสร็จก็รีบมาถึง เขายืนอยู่กลางคลังสินค้าที่ว่างเปล่า รู้สึกหนังศีรษะชาวาบด้วยความตกใจ
เขาโทรศัพท์จากในคลังที่ว่างเปล่าแห่งนี้ เสียงพูดสะท้อนก้องไปทั่ว เหลาหม่ารู้สึกหนังศีรษะชาวาบไปหมด
พอพูดจบ เสียงของสวีตงเหลียนก็ดังมาจากปลายสาย
「ข้าขนเกลือออกไปหมดแล้ว เมื่อวานข้าส่งกุญแจคลังให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไปแล้ว」
ตอนเหลาหม่าโทรศัพท์ เขาเปิดลำโพงไว้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ จึงได้ยินด้วย
เขาหันไปมองเจ้าหน้าที่ หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยกล่าวว่า
「เมื่อคืนเธอมาจริง ๆ ครับ คุณลุงที่เฝ้าประตูรับกุญแจไปแล้ว หลังจากผมโทรหาคุณ เขาถึงเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟัง」
คลังสินค้าแห่งนี้เป็นของเหลาหม่า การให้สวีตงเหลียนยืมกุญแจเป็นเพียงการยืมชั่วคราว ตกลงกันว่าจะคืนภายในครึ่งเดือน แต่ผ่านไปยังไม่ถึงสัปดาห์ เธอก็คืนกุญแจแล้ว ทั้งยังขนเกลือออกไปด้วย
มองเพียงผิวเผิน เรื่องนี้ก็นับว่าดี ประสิทธิภาพสูง ช่วยประหยัดเวลา ทั้งยังทำให้เขาได้คลังคืนเร็ว จะได้เอาไปใช้ทำอย่างอื่น
แต่หากคิดให้ถี่ถ้วนกลับประหลาดเกินไป!
กล้องวงจรปิดไม่จับภาพรถเข้าไป แต่เกลือกลับหายไป
สวีตงเหลียนบอกว่าขนออกไป แล้วขนไปอย่างไร?
ช่างเป็นปริศนา!
เขาอยากถาม แต่คำถามมาถึงริมฝีปากแล้วก็ยังไม่ได้เอ่ยออกไป
เหลาหม่าเป็นคนเชื่อเรื่องลี้ลับเหนือธรรมชาติ
เขาดูดวงชะตาและฮวงจุ้ย ยิ่งคลุกคลีเรื่องพวกนี้มากเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกว่าโลกนี้อาจมีเซียนอยู่จริง ส่วนเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นในคลังสินค้าของเขา บางทีอาจเป็นปาฏิหาริย์จากเทพเซียน!
เหตุการณ์ต่าง ๆ เชื่อมโยงกัน
สวีตงเหลียน สตรีที่ดูธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น กลับกลายเป็นปริศนา!