ภายในไอเลิฟอพาร์ตเมนต์ยังคงคึกคักเหมือนเคย มีทั้งจงเสี่ยวเหวียนพิธีกรรายการวิทยุ หูยี่เฟยผู้ช่วยอาจารย์มหาวิทยาลัย เฉินเหมยเจียสาวสวยหวานน่ารัก หลี่จื่อเฉียวหนุ่มเจ้าสำราญ หวานยวี่สาวน่ารักสดใส และลู่จานป๋อเพื่อนสนิทของอู๋เหียน
พอหูยี่เฟยรู้ว่าน้องชายจะชวนเพื่อนมาที่อพาร์ตเมนต์ เธอก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที ที่ผ่านมาหูยี่เฟยเป็นห่วงมาตลอดว่าน้องชายคนนี้จะหาเพื่อนไม่ได้ แต่ตอนเรียนก็ยังไม่เป็นไร ขอแค่หมกมุ่นอยู่กับการเรียน จะมีเพื่อนหรือไม่มีก็พอรับได้
“จานป๋อ เป็นเพื่อนผู้ชายหรือผู้หญิง? ฉันต้องเตรียมตัวหน่อย หรือจะให้ฉันทำอาหารเองเลยดี?”
หูยี่เฟยนั่งอยู่บนโซฟา มือซ้ายตบต้นขา มือขวาเคาะลงบนฝ่ามือ ราวกับกำลังคิดแผนดี ๆ ขึ้นมาได้ ข้าวผัดไข่ที่เธอทำก็พอใช้ได้ ถึงจะธรรมดาไปหน่อย แต่ก็มีรสชาติของบ้าน
“พี่ เป็นเพื่อนผู้ชาย ชื่ออู๋เหียน”
“อู๋เหียนที่แปลว่าไร้เดียงสาไร้มลทินน่ะเหรอ? ทำไมไม่ตั้งชื่อว่าเทียนเจินไปเลยล่ะ?”
เฉินเหมยเจียเพิ่งเปิดตู้เย็นหยิบน้ำอัดลมออกมาหนึ่งกระป๋อง แล้วหันกลับมาพูด
“ก็เป็นชื่อที่ครอบครัวเขาตั้งให้ ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?”
“จริงสิ หน้าตาหล่อไหม?”
เฉินเหมยเจียถามอย่างมีเลศนัยนิด ๆ หนุ่มหล่อเป็นทรัพยากรหายาก ยิ่งไปกว่านั้น เขายังทำงานตึกเดียวกับจานป๋อ รายได้น่าจะไม่เลว
“เลิกคิดได้เลย เขาแต่งงานแล้ว คราวนี้จะพาภรรยามาด้วย ได้ยินว่าใกล้จะได้เป็นพ่อคนแล้วด้วย!”