ชั่วพริบตาเดียว ซูซูก็เข้าโรงพยาบาล ก่อนที่สมาชิกคนอื่นในครอบครัวจะมาถึง เธอก็คลอดลูกสาวสามคนออกมาแล้ว แถมหน้าตายังเหมือนกันเป๊ะ
แม้แต่ไฝบนใบหน้าก็อยู่ตำแหน่งเดียวกัน เหมือนคัดลอกแล้ววางซ้ำไม่มีผิด พยาบาลที่อาบน้ำให้เด็กทั้งสามต้องคลำหาจุดต่างกันแทบแย่ ในที่สุดก็พบว่าเจ้าตัวโตมีไฝที่แก้มก้นซีกซ้าย เจ้าตัวรองมีไฝที่แก้มก้นซีกขวา ส่วนเจ้าตัวเล็กไม่มีไฝที่ก้น
อู๋เหียนรู้ว่าซูซูตั้งครรภ์แฝดสามอยู่แล้ว แต่พอรู้ว่าต้องแยกลูกสาวทั้งสามด้วยวิธีนี้ เขาก็ถึงกับมึนไปทั้งตัว จะให้คอยดูที่ก้นทุกครั้งก็คงไม่ได้ แถมพวกเธอยังเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ด้วย
ซูซูกลับแยกพวกเธอออกได้อย่างชัดเจน อาจเป็นเพราะสายใยแม่ลูก แค่เห็นคนนี้ก็รู้ว่าเป็นคนโต เห็นคนนั้นก็รู้ว่าเป็นคนรอง เห็นอีกคนก็รู้ว่าเป็นคนเล็ก
เพราะจองศูนย์ดูแลหลังคลอดไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ทุกคนจึงไม่ต้องกังวลอะไร อู๋เออร์ไป๋กับคุณย่าอู๋มาถึงแล้ว พ่อแม่สามีของซูซูก็ลางานมาสองวันเพื่อมาเยี่ยม ทั้งยังจัดงานฉลองครบเดือนเล็ก ๆ ที่ศูนย์ดูแลหลังคลอด พวกเขายังบอกด้วยว่าอยากกลับไปหางโจว ไปอยู่ที่บ้านเก่า จะได้ดูแลกันสะดวกขึ้น
แต่หลังจากคุณย่าอู๋ได้ลองสัมผัสประสบการณ์ที่ศูนย์ดูแลหลังคลอดแล้ว เธอก็ไม่พูดเรื่องนั้นอีก ที่นี่มีคนดูแลตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง มีห้องเลี้ยงเด็กโดยเฉพาะ กลางคืนเด็กร้องก็มีคนกล่อม ดึกดื่นก็มีคนป้อนนมและช่วยจับเรอ ไม่ต้องให้หลานสะใภ้ของเธอตื่นกลางดึกจนตาแดงก่ำ
ในห้องควบคุมอุณหภูมิไว้ตลอด ไม่ต้องรับมือกับญาติที่แวะเวียนกันมาเป็นระลอก ไม่ต้องทนฟังคนบ่นว่ากินนี่ไม่ได้ กินนั่นไม่ได้ อาหารสำหรับคุณแม่หลังคลอดก็จัดเตรียมไว้ล่วงหน้า แถมยังได้ดูเมนูและตัดสินใจร่วมกับคุณแม่หลังคลอดด้วย