บทที่ 11 สาวกเทพชั่วร้าย
......
วันรุ่งขึ้น
แม้จะได้รับพรสวรรค์ปรมาจารย์วิชาดาบมาแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเฉินยวี่จะไม่ต้องพยายามฝึกฝน นอนเฉย ๆ แล้วจะแข็งแกร่งขึ้นเองไม่ได้
เขายังคงเป็นคนแรกที่มาถึงชั้นเรียนยุทธ์ แล้วเริ่มฝึกดาบอัสนีสุดขั้ว
ต่างจากเมื่อก่อน ตอนนี้ทุกครั้งที่ฟาดดาบ เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าตัวเองพัฒนาขึ้น ฝีมือดาบเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน
คนธรรมดาฝึกฝนอย่างหนักมาหลายปี ก็อาจยังสู้เขาฝึกดาบเพียงสองสามวันไม่ได้
“สิบวันก็เหลือเฟือที่จะพัฒนาดาบอัสนีสุดขั้วไปถึงระดับเชี่ยวชาญ!” เฉินยวี่กระตือรือร้นอยู่ในใจ
ความก้าวหน้าที่เห็นได้ชัดทำให้เขารู้สึกว่าเวลาฝึกดาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว ราวกับพริบตาเดียวก็หมดเวลาแล้ว
ทว่าเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยเป็นมิตรเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นกะทันหัน
“เฉินยวี่ ยังขยันเหมือนเดิมเลยนะ”
“เซียวเฟิง แผลหายเร็วดีนี่” เฉินยวี่เก็บดาบ หรี่ตามองไปทางประตูแล้วหัวเราะเบา ๆ
ผ่านไปเพียงวันเดียว เซียวเฟิงก็ปรากฏตัวอีกครั้ง
“หึ ฉันไม่ได้แค่หายเร็วหรอก...” พูดจบ เซียวเฟิงก็หยิบดาบไม้ออกจากข้างประตู แล้วพุ่งเข้าฟันเฉินยวี่ในพริบตา
“หมอนี่แข็งแกร่งขึ้นแล้วหรือ?” รูม่านตาของเฉินยวี่หดเล็กลง เขาสังเกตได้ทันทีว่าทั้งพละกำลังและความเร็วของเซียวเฟิงเพิ่มขึ้นจากเมื่อวานไปอีกระดับ!
ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่เพลงดาบเก้าคลื่นที่อีกฝ่ายถนัด ก็ดูเหมือนจะพัฒนาขึ้นมาก
เฉินยวี่ยกดาบขึ้นรับดาบแรก แล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว
แต่ดาบที่สองของเซียวเฟิงก็ฟันตามลงมาอย่างฉับพลัน เฉินยวี่ชักดาบออกมาฟันตรงจุดเชื่อมต่อของแรงอีกฝ่ายทันที
แม้จะรับดาบที่สองไว้ได้ แต่ตอนนี้พละกำลังของเซียวเฟิงเพิ่มขึ้นมาก ถึงกับต่อดาบที่สามได้ในชั่วลมหายใจ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เฉินยวี่คงพลาดท่าไปแล้วจริง ๆ
แต่เมื่อมีพรสวรรค์【คู่ขาราชสีห์】และ【กรแขนวานร】คอยเสริม พละกำลังของเขาก็เหนือกว่าระดับขั้นหลอมกายสามไปแล้วเช่นกัน
ยังมี【บำรุงไต】อีก ทำให้เขากระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวา พลังงานอยู่ในจุดสูงสุดตลอดเวลา!