“ช่วงนี้ทำไมคุณไม่พูดกับฉันแล้วล่ะ? ไหนว่าจะมาแย่งฉันจากแฟนหนุ่มไง?”
กู้เยี่ยนโจว: “……”
เห็นได้ชัดว่าเขามองโลกในแง่ดีเกินไปจริง ๆ
ฉู่เหยาดีขึ้นก็แค่ช่วงไม่กี่วันก่อนเท่านั้น
ตอนนี้เธอกลับไปเป็นเหมือนก่อนที่ทั้งสองจะคบกันแล้วหรือ?
—เริ่ม “หลอกลวงทางโทรศัพท์” อีกแล้ว
กู้เยี่ยนโจวมองข้อความบนหน้าจอด้วยความรู้สึกซับซ้อน ก่อนจะยอมจำนนตอบฉู่เหยาไป
“ยังไง เขาไม่ดีกับคุณเหรอ?”
“ห้ามพูดมั่วนะ!”
จากนั้นเหนือช่องแชตก็มีคำว่า “กำลังพิมพ์” ปรากฏขึ้นซ้ำ ๆ เห็นได้ชัดว่าฉู่เหยาพิมพ์ข้อความบางอย่างแล้วก็ลบทิ้ง
ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอถึงส่งข้อความมาอีกฉบับ
“คุณก็บอกมาสิว่าจะยังแย่งฉันอยู่ไหม ถ้าไม่แย่ง ฉันไปหาคนอื่นแล้วนะ!”
กู้เยี่ยนโจวทั้งโมโหทั้งขำ
มีมิจฉาชีพตัวน้อยที่กร่างขนาดนี้ด้วยหรือ?
แต่เขาก็ปล่อยให้ฉู่เหยาไปหาคนอื่นจริง ๆ ไม่ได้ จึงตอบกลับไปว่า
“ผมยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะไม่แย่ง”
“งั้นก็โอนมาให้ฉันห้าหมื่น จะได้ดูว่าคุณมีฝีมือแค่ไหน”
รู้ดีว่าฉู่เหยามีหน่วยนับเงินเป็นของตัวเอง กู้เยี่ยนโจวจึงโอนให้เธอห้าแสนอย่างรู้งาน
ฉู่เหยากดรับเงินทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“นับว่ารู้จักวางตัว! ฉันจะยอมให้คุณตามจีบฉันก็ได้”
“ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่? คุณไม่อยากอยู่กับเขาแล้วเหรอ?”
หลังจากกู้เยี่ยนโจวถามคำถามนี้ ฉู่เหยาก็เงียบไปนาน
ขณะที่เขาคิดว่าฉู่เหยาคงไม่ตอบแล้ว จู่ ๆ ก็มีข้อความเด้งขึ้นมา
“ใช่ ฉันไม่อยากอยู่กับเขาแล้ว รอให้เขารู้ว่าฉันเป็นผู้หญิงไม่ดี เดี๋ยวทุกอย่างก็จบเอง คนอย่างฉันเหมาะจะอยู่กับคุณเท่านั้น”