จริง ๆ แล้วฉู่เหยาไม่ได้กังวลว่าคนอื่นจะรู้ว่าเธอเป็นเด็กฝึกงานที่ผู้อำนวยการหูจัดให้เข้ามา เธอแค่ยังไม่อยากให้ใครรู้ว่าแฟนหนุ่มของเธอคือกู้เยี่ยนโจว
ถึงอย่างไรผู้อำนวยการหูก็เป็นถึงผู้อำนวยการแล้ว จะจัดการให้ญาติยากจนหรือลูกของเพื่อนมาฝึกงาน ก็แค่เอ่ยปากไม่กี่คำเท่านั้น
การที่ญาติมิตรมาอาศัยขอประโยชน์ กับการที่แฟนสาวของทายาทแชโบลมาทำผลงานฝึกงานให้ดูดีสักชิ้น ในสายตาคนอื่นนั้นแตกต่างกันลิบลับ
สวี่หรานกับผู้อำนวยการสถานีเฒ่าหื่นคนนั้น ไม่ได้เกรงใจกรณีแรกเลยสักนิด
ดังนั้นในช่วงหลายวันต่อมา แม้ท่าทีของสวี่หรานจะไม่หยิ่งผยองเหมือนก่อน แต่เธอก็ยังคงกลั่นแกล้งฉู่เหยากับคนอื่น ๆ โดยไม่คิดผ่อนปรน
บทของพวกเธอมักถูกตีกลับตั้งแต่ฉบับร่างแรก หากไม่ถ่วงเวลาจนการเตรียมออกอากาศเสร็จสิ้น ก็ไม่ยอมอนุมัติให้ผ่าน
ทำเอาคนอื่นมีเวลาว่างอู้งานกันถมเถ แต่ฉู่เหยากับพวกต้องส่งบทแก้ไขทุกครึ่งชั่วโมง
แม้แต่เหวินอี้หนิงที่ปกติเป็นคนมีมารยาท ยังอดไม่ได้จนเผลอสบถออกมาในห้องพักพนักงาน
แต่ทางเจียงลี้ก็ขยับตัวไม่ช้าเหมือนกัน วันนั้นฉู่เหยากับพวกเพิ่งออกมาจากห้องพักพนักงาน ก็ได้ยินเสียงเขากับสวี่หราน จึงรีบหลบไปหลังผนังตรงมุมทางเดิน
“เจียงลี้ คุณหมายความว่ายังไง?”
น้ำเสียงของสวี่หรานฟังดูร้อนรนจนแทบคุมอารมณ์ไม่อยู่
“ฉันแค่เตือนพ่อแม่คุณให้ดูแลลูกสาวตัวเองให้ดี คนเดินริมแม่น้ำมีหรือจะไม่เปียกสักวัน ฉันว่าพ่อคุณคงเข้าใจว่าต้องรักษาตัวเองไว้ก่อน ถึงจะรักษาคุณไว้ได้ สวี่หราน คุณก็โตพอแล้ว ควรรู้ว่าอะไรสำคัญอะไรไม่สำคัญ ต่อไปถ้าคุณยังกล้าเล่นงานคนของฉันอีก ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”