ตอนที่เสิ่นซิงฉือล้มลงกับพื้น เขางงไปชั่วขณะ ก่อนจะลุกขึ้นด้วยความอับอายจนกลายเป็นโทสะ ปล่อยให้องครักษ์ปัดฝุ่นให้ พลางกวาดตามองไปรอบ ๆ ด้วยดวงตาเบิกกว้าง แล้วถามว่า “ใครทำ ออกมา!”
คนกลุ่มหนึ่งมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครยอมรับ
ฉู่เหยายืนมองอยู่ตรงประตูด้วยสายตาเย็นชา ไม่ได้รีบร้อนเข้าไป
เธอรู้มานานแล้วว่าจะมีคนขึงเชือกไว้ตรงประตู รอให้เธอขายหน้า
เพราะในพล็อตเรื่องเดิมก็มีฉากนี้อยู่
อย่ามองว่าพระมารดาของเจ้าหญิงฟู่คางมีฐานันดรไม่สูง แต่ถึงจะต่ำต้อยเพียงใด พระองค์ก็ยังเป็นเจ้าหญิง
อย่างที่ฉู่หมิงลี่พูด มีคนมากมายแย่งชิงกันจนหัวแทบแตกก็ยังอยากเข้าวังไปเป็นเพื่อนร่วมศึกษา
ฉู่หมิงลี่เพิ่งกลับมาเมืองหลวง แถมยังเป็นขุนนางขั้นสี่ที่ไม่ได้สูงหรือต่ำเกินไป ไม่ว่าฉู่เหยาหรือฉู่อวี๋จะได้เป็นเพื่อนร่วมศึกษา ก็ย่อมมีคนไม่พอใจอยู่ในใจ
คนที่คิดแกล้งฉู่เหยาในวันนี้ก็คือโจวหยวนหลาง บุตรชายคนเล็กของอธิบดีต้าหลี่ซื่อ
เดิมทีตระกูลโจวตั้งใจจะส่งทั้งบุตรชายและบุตรสาวที่เกิดจากภรรยาเอกเข้าวังไปเป็นเพื่อนร่วมศึกษา แต่จู่ ๆ ฉู่เหยา บุตรสาวของขุนนางขั้นสี่ก็โผล่มา และได้รับเลือกให้เป็นเพื่อนร่วมศึกษาของเจ้าหญิง คุณหนูตระกูลโจวจึงไม่ได้รับเลือก
คนเรามักรังแกคนที่อ่อนแอกว่า ในบรรดาเพื่อนร่วมศึกษาเหล่านี้ แม้จะมีบุตรชายและบุตรสาวของขุนนางขั้นสี่คนอื่น ๆ อยู่ด้วย แต่ตำแหน่งของฉู่หมิงลี่กลับไม่มีความสำคัญที่สุดในหมู่พวกเขา ทั้งยังไม่ได้มีอำนาจจริงมากนัก
คนที่ไม่ได้รับเลือกจึงพากันโยนความแค้นทั้งหมดให้ฉู่เหยา