สวี่หรานไม่มีเวลาตอบคำถามของเพื่อน ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ เธอก็ยิ่งมั่นใจว่าผู้หญิงคนนั้นน่าจะเป็นฉู่เหยา
เมื่อมองเห็นชัดเจนเต็มตา เธอก็หยุดกึก ยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
ฉู่เหยาจะมาเกี่ยวข้องกับกู้เยี่ยนโจวได้ยังไง?
สวี่หรานยืนอยู่ไม่ไกลจากป้าย ไม่นานก็ถูกแขกที่มาร่วมปาร์ตี้บาร์บีคิวและบอดี้การ์ดของคฤหาสน์สังเกตเห็น
บอดี้การ์ดรีบเดินเข้ามาเตือนทันทีว่า “คุณผู้หญิงคะ ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนบุคคลค่ะ”
แม้ที่นี่จะไม่มีรั้วล้อมรอบ แต่ถึงปกติกู้เยี่ยนโจวไม่มา ก็ยังมีบอดี้การ์ดคอยดูแลอยู่เสมอ
บางครั้งมีคู่รักมาเดินถ่ายรูปกันเล่น ๆ บอดี้การ์ดก็ไม่ถึงกับห้าม เพียงแต่กลัวพ่อแม่จอมซนพาลูกจอมซนบุกเข้ามาขุดหลุมฝังไม้เสียบอะไรทำนองนั้น
หากพวกเขาดูแลไม่ทั่วถึง แล้วคุณชายกับคุณฉู่มาเล่นจนได้รับบาดเจ็บ พวกเขาก็คงไม่ต้องทำงานนี้อีกต่อไป
วันนี้เป็นวันเกิดของคุณฉู่ ทุกคนกำลังสนุกกัน บอดี้การ์ดยิ่งไม่กล้าปล่อยให้คนนอกบุกรุกเข้ามา
แต่เมื่อสวี่หรานได้ยินคำพูดนั้น ปฏิกิริยาแรกของเธอกลับเป็นการมองไปทางฉู่เหยา
ตอนนี้มีคนนั่งอยู่รอบ ๆ ฉู่เหยาหลายคน แต่คนที่นั่งร่วมโต๊ะเล็กกับเธอกลับเป็นกู้เยี่ยนโจว
คนที่อยู่ในงานคงไม่ถึงกับไม่เคยดูข่าว และหลายคนก็จำสวี่หรานได้ จึงอดกระซิบกันไม่ได้
“นั่นไม่ใช่ผู้ประกาศข่าวสาวของสถานีโทรทัศน์เมืองเราหรือ? เหมือนจะอ่านข่าวภาคค่ำนะ!”
“มาทำอะไรแถวนี้? หรือจะแอบถ่ายวัตถุดิบข่าว?”
“เรื่องนั้นเป็นหน้าที่นักข่าวต่างหาก ฉันว่าเธอกำลังมองคุณฉู่อยู่นะ...”
เพื่อนร่วมห้องหลายคนของฉู่เหยาต่างรู้สึกซวยขึ้นมาทันที