“แค่เรื่องนี้ก็ทำให้คุณสงสารแล้ว ต่อไปยังมีเรื่องให้สงสารอีกตั้งเยอะ...”
คำพูดของมู่หยุนเฉิงแฝงความนัยชัดเจน
แต่หลังจากฉู่เหยาได้ยิน เธอกลับขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ก็แค่งานปาร์ตี้ฮาโลวีนงานเดียวเอง คุณเตรียมแผนร้ายไว้ตั้งกี่อย่างกันแน่?”
มู่หยุนเฉิงถูกคำพูดนั้นทำเอาอึ้งไป ก่อนจะเอ่ยอย่างจนใจเล็กน้อยว่า “ฉันพูดถึงอนาคตของเฮ่อหลิ่นต่างหาก คุณไม่สังเกตหรือว่าความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับเฮ่อหลิ่นใกล้ชิดกันขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว? ถ้าเขามองคุณเป็นแค่ลูกน้อง ความสัมพันธ์ของพวกคุณสองคนคงไม่มีทางมาถึงขั้นนี้”
มู่หยุนเฉิงต่างจากเฮ่อหลิ่น ตระกูลของเขาก็มีหนอนหนังสือที่หมกมุ่นกับงานวิจัยอยู่คนหนึ่ง
เขารู้ดีว่าอัจฉริยะด้านการวิจัยที่อายุน้อยแต่ประสบความสำเร็จมากมายเช่นนี้ มักจะยิ่งอ่อนด้อยในเรื่องความรัก
อย่างพี่ชายของเขาก็เป็นต้นไม้เหล็กพันปีที่ไม่เข้าใจเรื่องความรักระหว่างชายหญิงเลยแม้แต่น้อย
ที่เขาเปิดโปงความคิดของเฮ่อหลิ่นต่อหน้าฉู่เหยา ก็ไม่ใช่เพื่อช่วยให้ความรักของเพื่อนสมหวัง แต่เพื่อดึงอีกฝ่ายให้มาอยู่ที่จุดเริ่มต้นเดียวกัน
เพราะอัจฉริยะประเภทนี้มักจะหลีกเลี่ยงความรักอยู่บ้างไม่มากก็น้อย ค่อย ๆ ใช้ความใกล้ชิดหล่อเลี้ยงความรู้สึกจึงเป็นวิธีที่เหมาะกว่า หากรุกหนักเกินไปกลับมีแต่จะได้ผลตรงกันข้าม
ถ้าฉู่เหยารู้ว่าเฮ่อหลิ่นชอบเธอ สำหรับเฮ่อหลิ่นแล้วคงไม่ใช่เรื่องดีแน่
ถึงอย่างนั้น ทุกสิ่งที่มู่หยุนเฉิงพูดก็ไม่ได้เป็นเรื่องโกหกเสียทีเดียว