เกิดอะไรขึ้นกัน?
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้เพิร์กขมวดคิ้วแน่น
เขาไม่เคยเผชิญอาการหูอื้อแบบนี้มาก่อน เสียงฮือฮือที่ดังต่อเนื่องทำให้ศีรษะของเขารู้สึกไม่เป็นสุขอย่างยิ่ง
"หลินเต้า นายได้ยินเสียงอะไรบ้างไหม?"
"ฉันรู้สึกเหมือนมีเสียงดังก้องอยู่ในหู"
เพิร์กทนไม่ไหวจึงเอ่ยขึ้นเสียงดัง
"มี"
"น่าจะเป็นพลังจิตที่แพร่ออกมาจากสิ่งมีชีวิตด้านในทำให้เกิดการรบกวน"
"แล้วก็เหมือนจะมีพลังงานพิเศษบางอย่างปนเข้ามาด้วย"
หลินเต้ารับรู้ถึงสภาพนี้อย่างพินิจพิเคราะห์แล้วก็เอ่ยขึ้นช้า ๆ
พลังจิตที่แกร่งกล้าเพียงใด
พลังจิตแบบนี้ส่งผลกระทบต่อเขาได้จริง ๆ แถมยังมีพลังงานพิเศษปนเข้ามา ทำให้หูของเขาก็มีเสียงก้องเหมือนอาการหูอื้อเช่นกัน
แต่หลินเต้าในตอนนี้ย่อมไม่หยุดฝีเท้า
เขายังคงมุ่งหน้าต่อไป แถมความเร็วยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะพุ่งทะยานไปข้างหน้า!
ตอนนี้เขาสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า ภายในทางเดินนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่เลย
ขอเพียงเดินไปจนสุดทางเดิน ณ ทางออก อาจได้เห็นบางสิ่ง
"หลินเต้า รอฉันด้วย!"
เพิร์กบังคับใจฝืนอาการหูอื้อนั้น ตามรอยหลินเต้าไปอย่างรวดเร็ว
ทั้งสองคนล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่แกร่งกล้า ความเร็วจึงรวดเร็วยิ่ง
ไม่นานนักก็มาถึงปลายทางเดินนี้
จากปากทางเดิน มองเห็นแสงสีขาวได้อย่างชัดเจน