พลังที่หลินเต้าปล่อยออกมา ณ ชั่วขณะนี้ระเบิดจนถึงขีดสุด!
ความเร็วของดาบฟันหนึ่งนี้ก็เร็วจนมองไม่ทันแม้แต่น้อย!
ในตอนนี้ได้ยินเพียงเสียงดังก้องดั่งเสียงคำรามของมังกร
ฟัน!
ในวินาทีนั้นเอง ดาบหนึ่งฟันนี้ตัดขาสัตว์ประหลาดตัวนั้นขาดโดยตรง!
เลือดสีชาดพุ่งกระจายไปรอบ ๆ ทันทีที่ขาขาดออกจากกัน
อุณหภูมิของเลือดเหล่านี้สูงเหลือเกิน เพียงแตะพื้นก็แผดเผาจนมีควันขาวลอยฟุ้ง ชวนให้นึกถึงกรดแก้วอันน่าสยองยิ่ง
ในชั่วขณะนั้น มันดูเหมือนจะรู้สึกถึงความหวาดกลัว ไม่ยอมพุ่งออกมาอีก แต่กลับซ่อนตัวเข้าไปภายในปากทางรอยแยกมิติ
แรงกดดันอันแข็งแกร่งเหลือประมาณนั้นก็คลายหายไปพร้อมกัน
"หนีไปซะงั้น"
หลินเต้าที่สำรวจสถานการณ์นี้ได้ ตอนนี้ดวงตาก็ขยายออกเล็กน้อย สายตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความประหลาดใจ
เขาไม่คิดเลยว่าสิ่งมีชีวิตที่ดูทรงพลังน่าสยองขนาดนี้ จะหนีไปเสียทันทีหลังถูกเขาฟันขายักษ์ของมันขาด
ยังนึกว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้จะบ้าคลั่งขึ้นแล้วพุ่งออกมารบกับเขาซะอีก
แต่แบบนี้ก็ดี พลังของสัตว์ประหลาดตัวนี้ดูจะแปลกไปหน่อย อาจจะแข็งแกร่งกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ ถ้าลงมือรบกันตอนนี้ เขาก็ไม่ได้ได้เปรียบอย่างสมบูรณ์
"เฮ้อ"
หลินเต้าพ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ ตอนนี้เขายืนอยู่หน้าปากทางรอยแยกมิติขนาดยักษ์นี้ ทอดสายตามองเข้าไปข้างใน เห็นได้อย่างชัดเจนว่าบริเวณด้านในมีแสงสีประหลาดนานาเฉดกำลังระยิบระยับ