หลินเต้ามองดูพื้นที่ด้านหน้าในตอนนี้ และชั่วขณะนั้นเองก็ไม่รู้สึกถึงอันตรายใด ๆ
“ฮืม งั้นไปสำรวจก่อน”
“ดูซิว่าจะจับสัตว์ประหลาดแบบมีชีวิตได้บ้างหรือเปล่า”
เพิร์กพยักหน้ารับ
คราวนี้ที่พวกเขาเพิ่งเดินทางมาถึง ก็เจอสภาพอันตรายแบบนี้เข้าเฉย ๆ ไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะมีสัตว์ประหลาดระดับนี้อีกหรือไม่
ถ้ายังมีอีก ก็คงไม่ง่ายเลย
แต่เพราะเพิ่งสังหารสัตว์ประหลาดเหล่านั้นไป ภารกิจคราวนี้ก็ถือได้ว่าสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว
แค่ไม่ได้จับแบบมีชีวิตก็เท่านั้น
หลินเต้าพุ่งตรงไปยังด้านหน้าทันที
“ตามมาให้เร็ว”
เพิร์กก็เอ่ยเรียกคนทั้งหมดข้างหลัง
“ครับ!”
ทันทีที่พูดจบ คนด้านหลังก็พุ่งตามขึ้นหน้าไปทันที
หลินเต้าที่อยู่เบื้องหน้าสุด ระหว่างบินก็ปล่อยพลังการรับรู้อันแข็งแกร่งเหนือกว่าใครของตนออกมาพร้อมกัน
ภายใต้การปกคลุมของพลังการรับรู้ เขากลับไม่พบจุดใดที่ผิดปกติเลย
บินไปตรงหน้าไม่รู้นานเท่าไร หลินเต้าก็เห็นด้านหน้าเต็มไปด้วยซากศพ
“นี่มันอะไรกัน!”
เพิร์กมองภาพตรงหน้าตาโตขึ้นทันที
ไม่ใช่แค่เขา แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมดด้านหลังก็ต้องตื่นตะลึงกับภาพนี้
เพราะโครงกระดูกที่เห็นอยู่เบื้องหน้ามีจำนวนมากเกินคาด
โครงกระดูกเหล่านั้นเป็นของสัตว์ประหลาดร่างยักษ์ทั้งนั้น จำนวนมหาศาล