เกมออนไลน์ยุทธภพ เปิดเกมได้สามคุณสมบัติระดับเทพ

ตอนที่ 107 ทำไมไม่ไปปล้นเอาเลยล่ะ?

8 นาที· 1.8K คำ

หลี่ชิงชานมองเห็นภาพเบื้องหน้าผ่านสายตาของผีเสื้อสีรุ้ง

ที่นั่นเป็นถ้ำขนาดมหึมา สูงอย่างน้อยร้อยกว่าเมตร

ร่างต้นของเกราะเทพที่กล่าวถึง วางนิ่งอยู่ตรงกลางถ้ำอย่างเงียบเชียบ

เกราะเทพมีรูปร่างเป็นลูกบาศก์ พื้นผิวเต็มไปด้วยฝุ่น แต่ละด้านยาวประมาณหนึ่งเมตร

มุมขวาล่างแหว่งไปชิ้นเล็ก ๆ นั่นน่าจะเป็นส่วนของเกราะเทพที่หลี่ชิงชานได้มาก่อน

ร่างต้นทั้งหมดมีปริมาตรมากกว่าส่วนที่หลี่ชิงชานได้มาก่อนหน้านี้เป็นร้อยเท่า

รวยแล้ว รวยเละเลย!

หลี่ชิงชานดีใจสุดขีด

เขากำลังจะวิ่งเข้าไป จู่ ๆ ความรู้สึกอันตรายมหาศาลก็ผุดขึ้นในใจ

ผ่านภาพที่ส่งมาจากผีเสื้อสีรุ้ง เขาเห็นแสงสีเหลืองอร่ามสองดวงฝังอยู่บนผนังถ้ำด้านหน้า

แต่ละดวงใหญ่พอ ๆ กับกะละมัง

ตอนแรกหลี่ชิงชานคิดว่ามันเป็นแค่หินเรืองแสงสองก้อนเหมือนในถ้ำใต้ดิน

แต่เมื่อครู่กลับทำเอาเขาขนหัวลุก

ลูกกลม ๆ นั่นขยับได้

ดูเหมือนมันจะหมุนเล็กน้อย เผยให้เห็นรูม่านตาแหลมคมสองข้างท่ามกลางแสงสีเหลืองอร่าม

หลี่ชิงชานรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

แม้แต่ตอนเผชิญหน้ากับเสือยักษ์ หมาป่ายักษ์ และเต่าตัวใหญ่ เขาก็ยังไม่เคยรู้สึกแบบนี้

เขาหยุดเดินแล้วค่อย ๆ ถอยหลัง พลางจับตาดูสถานการณ์เบื้องหน้า

ในมุมมองของผีเสื้อสีรุ้งที่อยู่ด้านหน้า

ผนังรอบด้านราวกับมีชีวิตขึ้นมาอย่างกะทันหัน ก่อนจะค่อย ๆ ขยับยุกยิก

เมื่อเพ่งดูให้ดี สิ่งที่เห็นจะเป็นผนังได้ยังไง? มันคือร่างขนาดมหึมาของงูเหลือมยักษ์ชัด ๆ

ลำตัวงูหนาเส้นผ่านศูนย์กลางตั้งสองถึงสามเมตร ค่อย ๆ ขดเข้าหากัน

ล้อมผีเสื้อสีรุ้งกับเกราะเทพผีเสื้อมายาพันแปลงไว้ตรงกลาง แล้วรัดวงล้อมให้แคบลง

หัวงูขนาดใหญ่โตพอ ๆ กับรถตู้ค่อย ๆ ห้อยลงมาจากด้านบน

ลิ้นสีแดงฉานแลบออกมา กลิ่นคาวเหม็นฉุนตลบเข้ามาปะทะหน้า

เมื่อหลี่ชิงชานเห็นภาพนี้ หัวใจก็เต้นกระหน่ำ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป