“พวกคุณซดรวดเดียวหมดแก้ว แน่นอนว่าต้องรู้สึกว่าน้อยสิ
วิธีกินที่ถูกต้องคืออมไว้ในปาก พอรู้สึกเย็นก็เลียเพิ่มอีกหน่อย รับรองว่าทั้งตัวจะอุ่นวาบไปหมด”
“เฮ้ย เด็กน้อย พูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง?
ฉันซื้อเนื้อแห้งมา ไม่ได้ซื้อมาไว้เลียสักหน่อย!”
“ช่างเถอะ ๆ พี่ชาย ฟังพี่สักคำ เลิกเถอะ
น้องสาวคนนี้อาจเป็นจิ้งจอกวิญญาณภูเขาหิมะของสำนักภูเขาหิมะก็ได้
เมื่อกี้เพิ่งฆ่าคนที่ตีนเขาเพราะคุยกันไม่รู้เรื่อง ดุสุด ๆ เลย
แล้วผู้ชายที่อยู่ข้างเธออีกคน อย่าเห็นว่าเขาตอนนี้ดูซื่อ ๆ เหมือนชาวนา
พวกเราคาดว่าเขาไม่ใช่หลี่ทงเทียนก็ตี๋เหรินฟาง
ไม่ว่าจะเป็นใคร พวกเราก็ไปหาเรื่องเขาไม่ไหวหรอก!”
“ถึงอย่างนั้นก็ทำแบบนี้ไม่ได้นะ ทำไมเธอไม่ไปปล้นเอาล่ะ?”
“คนโง่ยังเอาแต่บ่นไม่หยุด ส่วนคนฉลาดซื้อไว้ก่อน แล้วรีบขึ้นไปถึงยอดเขาแล้ว”
“แกว่าใครโง่? ยัยเด็กนี่ตาบอดหรือไง?”
“ช่างเถอะ ๆ นายสู้เธอไม่ได้หรอก!”
“ใครบอกว่าฉันจะสู้กับเธอล่ะ?”
ชายร่างใหญ่ล้วงตั๋วเงินออกมาจากอก แล้วยื่นไปตรงหน้าหวังอวี้หวน
“ดูให้ดี ฉันนี่แหละคนฉลาด!”
。。
หลี่ชิงชานนั่งอยู่ใต้ต้นสน แล้วเดินพลังตามบันทึกกำเนิดและสืบทอดสมบัติหมื่นชิ้นอีกครั้ง
หลังจากเดินพลังจบหนึ่งรอบ ในที่สุดวิชานี้ก็เลื่อนขึ้นสู่ขั้นที่สอง
ดีเลย ในที่สุดก็ฝึกหลอมเนื้อชั้นที่สองได้แล้ว
หลี่ชิงชานหยิบดอกบัวทองเพลิงปฐพีออกมาจากมิติ
จางหลีเซียนคุยโวถึงต้นไม้สมบัติต้นนี้เสียจนแทบจะเหาะขึ้นฟ้า
หลี่ชิงชานตั้งตารอผลการหลอมเนื้อของต้นไม้สมบัตินี้อย่างใจจดใจจ่อ
ขอดูหน่อยว่ามันมีอะไรพิเศษ
เขาเดินพลังตามบันทึกกำเนิดและสืบทอดสมบัติหมื่นชิ้น พลังงานประหลาดสายหนึ่งไหลเข้าไปในดอกบัวที่อยู่ในมือ