เหล่าผู้ไล่ล่าตามมาถึงหน้าหอฝึกยุทธ์ ทุกคนต่างหยุดฝีเท้า ไม่มีใครก้าวต่อไปอีกแม้แต่ก้าวเดียว
หลังจากผ่านไปนานขนาดนี้ พวกเขาก็ส่งคนกลับไปสืบค้นข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับสำนักถังแล้ว
จึงพอจะรู้จักสำนักถังอยู่บ้าง
「จนตรอกแล้วก็เลยดิ้นรนเฮือกสุดท้ายไงล่ะ โดนพวกเราล้อมไว้ตั้งมากมาย ยังจะทำอะไรได้อีก?」
「ถึงอย่างนั้นก็อย่าประมาท เจ้าหมอนั่นยังมีเข็มบุปผาพิรุณอยู่ในมือ!」
「หึ!」
ประมุขตระกูลโจว ผู้เป็นทายาทเพียงคนเดียวของหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ แค่นเสียงอย่างดูแคลน
「บอกไว้ก่อน ตอนพวกมันฆ่าซุนเยว่ซาน ข้าเห็นกับตาทุกอย่าง
ตั้งแต่เด็กสายตาข้าก็ดี มองได้ไกลกว่าคนอื่น
รายละเอียดการต่อสู้ของพวกมัน ข้าเห็นชัดแจ๋ว
เจ้าหนุ่มนั่นไม่มีเข็มบุปผาพิรุณแล้ว!」
ทุกคนเชื่อคำพูดนี้เพียงสามส่วน
คนก่อนหน้านี้ที่พูดแบบนี้ ทำให้ฮูหยินกระดูกขาวต้องตาย
「มันยังมีสัตว์วิเศษที่แปลงกายได้สารพัด แถมมีพิษอยู่ในตัว ต้องระวังด้วย」
「สัตว์วิเศษอะไรกัน พวกเราส่งคนไปตรวจค้นตำราแล้ว
นั่นคือเกราะเทพผีเสื้อมายาพันแปลงของสำนักถัง
ที่มีพิษคงเป็นเพราะหลี่ทงเทียนเอาพิษจากแมลงศักดิ์สิทธิ์แห่งป่ากระดูกขาวที่แย่งชิงมาก่อนหน้านี้ไปทาไว้