ศิษย์ขั้นหลอมเนื้อของสำนักเก้าเสวียนสามคนที่อยู่ในระยะโจมตี ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนในทันที
“บัดซบ วิชาฟันเทพมารกุ่ยกู่! แกเป็นใคร?”
“ผมคือเทพภูเขาแห่งภูเขาไอหมอก!”
เทพภูเขา? เทพภูเขาใช้วิชาฟันเทพมารกุ่ยกู่ได้ด้วยเหรอ?
ชัดเจนแล้ว สำนักกุ่ยกู่เกี่ยวข้องกับภูเขาไอหมอกแห่งนี้จริง ๆ!
หลังพูดจบ เงาร่างในชุดคลุมดำก็ไม่รอให้คนอื่นตั้งตัว ชักดาบฟันอีกครั้ง
ดาบเดียวฟาดลงไป ศิษย์สำนักเก้าเสวียนอีกสามคนก็สิ้นใจ
“เล่นกลอำพราง! ฉันจะขอประลองกับเทพภูเขาไอหมอกอย่างแกสักหน่อย!”
ชายหัวหน้าไว้เคราแพะเห็นอีกฝ่ายสังหารศิษย์ไปครึ่งหนึ่งด้วยดาบเพียงสองครั้ง ทั้งตกใจทั้งโกรธ
เขาชักดาบโค้งที่เอว แล้วใช้วิชาตัวเบาพุ่งเข้าใส่
ดาบฟันลงมาจากเหนือศีรษะ ปลายดาบโค้งพุ่งตรงเข้าใส่ศีรษะของอีกฝ่ายด้วยความเร็วถึงขีดสุด
นี่คือการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของชายเคราแพะ เขาไม่คิดจะออมมือแม้แต่น้อยตั้งแต่ลงมือ
เงาร่างในชุดคลุมดำไม่หลบไม่หลีก ราวกับมองไม่เห็นการโจมตีของอีกฝ่าย ยังคงชักดาบออกมา
เทพผีดับสูญ!
โง่จริง ๆ! ไม่หลบด้วยซ้ำ คิดว่าดาบของแกจะเร็วกว่าฉันหรือไง?
เคร้ง!
สัมผัสที่ส่งผ่านมาจากมือทำให้ชายเคราแพะใจหายวาบ
แต่เขาไม่มีโอกาสหลบแล้ว
โจมตีจุดที่ศัตรูจำเป็นต้องป้องกัน เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะหัวแข็งถึงขนาดใช้หัวรับดาบตรง ๆ
เงาดำขนาดมหึมาของเทพผีปกคลุมร่างเขา
คมดาบฟันลงจากไหล่ซ้าย ก่อนผ่าออกตรงขาขวา
ร่างของเขาถูกฟันขาดเป็นสองท่อนในพริบตา
เป็นไปไม่ได้ ทำไมกัน?
ชายเคราแพะมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้สวมเครื่องป้องกันไว้บนศีรษะ