หีบสมบัติเพชรเปิดออก ภายในมีตำราวิชานอนนิ่งอยู่เล่มหนึ่ง
มันเป็นสมุดปกสีเขียว บนปกเขียนอักษรตัวใหญ่ห้าตัวด้วยพู่กันว่า วิชาเทพยุทธ์เจ็ดดาว
หลี่ชิงชานหยิบขึ้นมา พลิกอ่านอย่างละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบ
หน้าต่างสถานะพลันแสดงข้อมูลของวิชาขึ้นมา
【ตรวจพบวิชาระดับฟ้า วิชาเทพยุทธ์เจ็ดดาว ภาคต้น
เงื่อนไขการเรียนรู้: พละกำลังไม่ต่ำกว่า 50 ความเร็วไม่ต่ำกว่า 50 ความคล่องแคล่วไม่ต่ำกว่า 50 พลังจิตไม่ต่ำกว่า 50 พรสวรรค์ในการหยั่งรู้ไม่ต่ำกว่า 50 รากกระดูกไม่ต่ำกว่า 50 โชคไม่ต่ำกว่า 50
เงื่อนไขพิเศษ: ขณะหลอมหนัง ต้องใช้เหล็กอุกกาบาต
ผลข้างเคียง: หลงใหลในดวงดาวอย่างไม่อาจถอนตัว ทุกครั้งที่ถึงกลางคืน สมาธิจะถูกดวงดาวและจันทราดึงดูด ส่งผลให้พลังต่อสู้ลดลง 70%
เจตจำนงแท้แห่งจอมยุทธ์ทำงานแล้ว
ยกเว้นเงื่อนไขพิเศษแล้ว
ยกเว้นผลข้างเคียงแล้ว
ตรงตามเงื่อนไขการเรียนรู้
เรียนรู้สำเร็จ】
ให้ตายสิ วิชานี้สร้างมาเพื่อฉันโดยเฉพาะหรือไง?
มิน่าถึงชื่อวิชาเทพยุทธ์เจ็ดดาว ที่แท้ต้องมีค่าสถานะทั้งเจ็ดอย่างไม่ต่ำกว่า 50
ถึงจะไม่สุดโต่งเท่าวิชาฟันเทพมารกุ่ยกู่ที่ต้องมีพรสวรรค์ในการหยั่งรู้ถึง 200 แต่วิชานี้ดูเหมือนจะยากกว่าเสียอีก
ในบรรดาคนที่หลี่ชิงชานเคยพบ นอกจากหลินเจี้ยนเวยแล้ว ก็ไม่มีใครมีค่าสถานะโชคสูงเลย
เขาเองก็ได้อานิสงส์ทวีคูณจากหลินเจี้ยนเวยกับภูเขาไอหมอก
ถึงได้ดูเหมือนมีค่าสถานะโชคเหลือเฟือ
หลี่ชิงชานครุ่นคิด ที่บอกว่าได้อานิสงส์จากภูเขาไอหมอกก็ไม่ค่อยตรงนัก
พูดให้ถูก น่าจะเป็นเพราะได้อานิสงส์จากฮวาหรูชิงมากกว่า
คิดไปคิดมา ดูเหมือนตัวเองจะเป็นพวกเกาะผู้หญิงกินจริง ๆ