พ่อบ้านฝูคลานออกมาจากถนนสายเก่า
ทั้งมือทั้งเท้าช่วยกัน
ราวกับสุนัขขี้เรื้อนที่กระดูกสันหลังถูกตีจนหัก
ชุดถังจวงตัดเย็บมือราคาแพงเปื้อนทั้งอุจจาระสุนัขและน้ำสกปรกจากท่อระบายน้ำ
เขาไม่กล้ากลับไปเก็บกระเป๋าที่โรงแรมด้วยซ้ำ
เขาวิ่งกระโผลกกระเผลกไปยังสถานีรถไฟ ซื้อตั๋วยืนหนึ่งใบ แล้วหนีออกจากเจียงเฉิงในคืนนั้น
ชาตินี้เขาไม่อยากย่างกรายเข้ามาในเมืองนี้อีกแม้แต่ครึ่งก้าว
ราตรีโรยตัว
ใจกลางย่านธุรกิจของเยี่ยนจิง
อาคารกลุ่มบริษัทตระกูลเย่สูงถึง 88 ชั้น ตั้งตระหง่านราวกระบี่เล่มหนึ่งที่แทงทะลุเมฆา
ห้องทำงานประธานบริษัทบนชั้นบนสุด
เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ ภายในเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงฟู่เบา ๆ ของไอน้ำจากเครื่องเพิ่มความชื้น
ตรงหน้าต่างบานใหญ่
เย่ชิงหว่านสวมชุดทำงานสีดำที่ตัดเย็บพอดีตัว
เท้าเหยียบรองเท้าส้นสูงเรียวสีดำ
รูปร่างสูงโปร่งราว 170 เซนติเมตรยิ่งดูคล่องแคล่วและเย็นชาเมื่ออยู่ในชุดนี้
เธอถือกาแฟดำไว้ในมือข้างหนึ่ง ทอดสายตามองเมืองอันรุ่งเรืองแต่เย็นเยียบเบื้องล่างอย่างเงียบงัน
ใบหน้างดงามล่มเมืองไร้ซึ่งอารมณ์แม้แต่น้อย
ราวกับก้อนน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย
ตลอดสิบปีที่ผ่านมา เธอสร้างความมั่งคั่งนับไม่ถ้วนให้ตระกูลเย่จากตำแหน่งนี้
แต่เธอรู้ดีว่าตัวเองเป็นเพียงหมากที่ตระกูลใช้เพื่อเชื่อมสัมพันธ์ด้วยการแต่งงาน
เป็นสินค้าเลอค่าที่ติดป้ายราคาไว้เรียบร้อย