ผงโลหะปลิวกระจายไปตามสายลม
รูม่านตาของมือสังหารผมทองเริ่มขยาย ความหวาดกลัวบดขยี้สติสัมปชัญญะของเขาจนหมดสิ้น
เขาทิ้งด้ามดาบที่เหลือแต่โครง แล้วหันหลังคิดจะหนี
เพิ่งยกเท้าขึ้นได้
ฝ่ามือใหญ่ราวพัดของเจิ้นซานก็คว้าหมับลงบนกระหม่อมของเขาแล้ว
นิ้วทั้งห้าหุบเข้าหากัน
「กร๊อบ」
ราวกับบีบแตงโมสุกงอมจนแตก
มือสังหารผมทองยังไม่ทันได้ร้องโหยหวน ร่างก็อ่อนยวบล้มลงไปเสียก่อน
พวกพ้องอีกสองคนที่มุ่งหน้าไปทางหลังบ้าน เพิ่งปีนข้ามกำแพงเตี้ยมาได้ครึ่งหนึ่ง
ก็ชนเข้ากับป้าคนหนึ่งที่กำลังตากผักดองอยู่ในลานบ้าน
ในมือของป้ามีพัดเก่า ๆ อยู่เล่มหนึ่ง
นางสะบัดพัด
ปราณแข็งกร้าวที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าสองสายตัดเส้นเลือดใหญ่ที่คอของทั้งคู่ขาดสะบั้น
เลือดสาดกระเซ็นใส่อิฐเขียวบนกำแพงเตี้ย ก่อนจะซึมลงดินไปตามร่องอิฐ
ป้าใช้เท้าเตะศพทั้งสองเข้าไปในกองฟืนตรงมุมกำแพง แล้วหันกลับไปพลิกหัวไชเท้าแห้งในกระด้งต่อ
ด้านนอกร้านขายของชำ ถนนสายเก่ายังคงเงียบสงบเช่นเดิม
แมวจรจัดตรงปากตรอกหาวหวอด ก่อนกระโดดขึ้นไปบนหลังคา
ในอากาศของย่านเก่าเมืองเจียงเฉิง ไม่เหลือแม้แต่กลิ่นคาวเลือดแม้แต่น้อย
แต่ในเวลานี้
ในย่านคนรวยระดับท็อปของเจียงเฉิง
ภายในกลุ่มคฤหาสน์บนเนินเขากลับมีภาพอีกแบบหนึ่ง
ฟ้ามืดสนิทแล้ว
ปกติเวลานี้เป็นช่วงที่เหล่าเศรษฐีชนแก้วสังสรรค์กันตามคลับหรู
แต่คืนนี้
ประมุขทั้งสี่ตระกูลใหญ่แห่งเจียงเฉิงต่างยกเลิกนัดสังสรรค์ทั้งหมด
แล้วขังตัวเองอยู่ในห้องหนังสือกันกระสุนที่มีการรักษาความปลอดภัยแน่นหนา